fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 10148
    تاریخ انتشار : 24 تیر 1391 13:49
    تعداد بازدید : 500

    همین کشتی دلخوشی است

    آدم ها همیشه به دنبال دلخوشی هستند. شاید برای اینکه از بدی ها و زشتی ها و از بی حوصلگی ها فرار کنند.

    جامعه:

    بهنام صابرنعمتی

    همین است که دنبال یک دلخوشی می‌گردند. این دلخوشی‌ها می‌تواند به کوچکی عروسک پارچه‌ای برای یک کودک خردسال باشد یا به با شکوه یک اثر باستانی یا یک رودخانه برای مردم یک شهر. یاد رودخانه زاینده‌رود افتادم که شاید نخستین دلخوشی اصفهانی‌ها باشد. به بهانه این رود، شاهکارهای معماری چون سی و سه پل و پل خواجو خلق می‌شود. رود شهر را زنده می‌کند و شهروندان را طراوت می‌بخشد. اما در سال‌های اخیر و در نتیجه برخی بی‌برنامگی‌های مسوولان و کمبود بارندگی، اصفهان در برخی ماه‌های سال زاینده‌رود را نمی‌بیند. وقتی بستر رود خشک می‌شود، شهر بی‌روح است و اصفهانی‌ها و همه آنانی که به این شهر آمده‌اند یکی از اصلی‌ترین دلخوشی‌های‌شان را از دست می‌دهند. یکی دیگر از این دلخوشی‌ها «کشتی یونانی» جزیره کیش است. تقریبا 90 درصد گردشگرانی که به جزیره کیش می‌روند، با این کشتی که از چهارم مردادماه سال ۱۳۴۵ در ساحل جزیره به گل نشسته است، عکس دارند. همچنین بر اساس یک آمار نیمه رسمی 99 درصد گردشگران زن که به جزیره کیش رفته اند، با این کشتی عکس گرفته اند.   عکاس‌های بسیاری از ایران و سراسر جهان، بارها کشتی یونانی را به تصویر کشیده اند. اما کشتی یونانی این روزها همچون گذشته در عکس‌ها استوار نیست. دیواره‌های آن به شدت پوسیده شده است و شکاف بزرگی که کشتی را به دو قسمت تبدیل کرده، بیش از خود کشتی خود نمایی می‌کند. معلوم نیست چرا در سال‌های اخیر مسوولان مناطق آزاد هیچ تلاشی برای حفاظت و مرمت این کشتی که از جذابیت‌های اصلی گردشگری جزیره کیش است، نکرده‌اند. شاید آنقدرها برای‌شان مهم نیست که یک کشتی خارجی در ساحل جزیره باشد یا نه. آنها شاید نمی‌دانند این کشتی برای تمام آدم‌هایی که عاشق غروب و طلوع جزیره هستند، دلخوشی است. دلخوشی نه به وسعت جزیره کیش و ساکنانش، که به وسعت ایران و مردمانش.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :