آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 195886
تاریخ انتشار : 26 آبان 1395 11:3
تعداد بازدید : 966

کاشت ایملپنت مغزی به زن فلج توان حرف زدن و حرکت داد

دانشمندان نخستین بار در جهان، در مغز یک زن فلج هلندی یک ایمپلنت جاسازی کردند تا به او امکان صحبت کردن و برقراری ارتباط توسط فکر کردن بدهند.

آنا- این ایمپلنت جدید که با یک رابط کامپیوتر کار می کند، به این زن کمک می کند که کلمات و جملات را هجی کند تا بدون کمک هیچ پزشک یا فرد دیگری با افراد دیگر ارتباط برقرار کند. محققان می گویند نخستین بار است که یک سیستم کاملا قابل کاشت در بدن انسان جاسازی شده است به طوری که شخص می تواند بدون نیاز به هیچ متخصصی در خانه کارهایش را انجام دهد. در سال 2008 پزشکان تشخیص دادند که هنک دی بروژین، مبتلا به ALS (اسکلروز جانبی آمیوتروفیک) است و به زودی نیز تمام سلول های عصبی اش از کار می افتند. پروژین در عرض دو سال از یک فرد سالم به یک فرد ناتوان تبدیل شد که حتی قادر به تنفس بدون دستگاه نیست و دیگر نه می تواند حرکت کند و نه صحبت کند. قبل از این که «نیک رامسی»، عصب شناس و مدیر پروژه کاشت ایمپلنت در مغز، با بروژین ملاقات کند، با استفاده از سیستمی که حرکت چشم هایش را ردیابی می کرد، با دیگران ارتباط برقرار می کرد. این سیستم به بروژین امکان می داد که کلمات و حروف خاصی را از روی صفحه نمایش کامپیوتری انتخاب کند تا با آنها جمله بسازد. اما این راهکار نیز راهکار درستی برای بیماران ALS نیست زیرا این افراد در نهایت توانایی حرکت چشم هایشان را نیز از دست می دهند. رامسی با درک این مسائل، سعی کرد که سیستمی را بسازد که به حرکت فیزیکی بدن حتی حرکات چشم وابسته نباشد. این در حالی است که حتی سیستمی که استیون هاوکینگ، فیزیکدان بزرگ جهان، از آن برای برقراری ارتباط و حرکت کردن استفاده می کند، مبتنی بر حرکات ماهیچه گونه اش است. رامسی در همین راستا به فکر ساخت ابزاری افتاد که با نیروی فکر کار می کند. وی می گوید: «ما چند سال گذشته ابزارهای مختلفی برای کاشت در مغز داریم که برای افراد فلج یا افرادی که اندام هایی از بدنشان را از دست داده اند، به کار می رود اما از آنجا که فناوری پیشرفت کرده است، به ابزاری فراتر از اینها فکرمی کردم؛ به ابزاری که خیلی زود اطلاعات را پردازش می کند ضمن این که دیگر نیازی به کمک کس دیگری نباشد». رامسی ابزاری را در نهایت ابداع کرد که با کمک جراحی در مغز کاشته می شود و شامل دو الکترود است که در منطقه کورتکس مغز جا می گیرند و به راحتی می توانند حرکات را کنترل کنند. البته کاشتن این دو الکترود در مغز واقعا کاری چالش برانگیز و سخت بود. یکی از آنها باید در بخشی از مغز قرار می گرفت که مسوول حرکت دست راست و دیگری دقیقا در بخشی از مغز که مسئول حرکت به سمت عقب است. این الکترودهای مغزی با یک فرستنده به اندازه دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب در ارتباط است که در قفسه سینه برژین جاسازی شده است. این فرستنده به صورت بی سیم با یک برنامه کامپیوتری که روی یک صفحه نمایش جلوی برژین مرتبط می شود. زمانی که برژین به صفحه نمایش نگاه می کند، یک مربع را می بیند که روی حروف حرکت می کند. زمانی که مربع روی یکی از این حروف می ایستد، یعنی برژین آن را انتخاب کرده است. برای این کار برژین فقط باید تصور کند که دارد با دست راستش روی حروف کلیک می کند. البته دست برژین حرکت نمی کند اما مغز او هنوز سیگنال های مربوط به حرکت دست را تولید می کند و الکترودهای مغزی اش این سیگنال ها را به فرستنده منتقل می کنند و از آنجا هم به برنامه کامپیوتری فرستاده می شود. به گفته محققان، شش ماه طول می کشد که بروژین بتواند یاد بگیرد با این سیستم با دقت 95 درصد کار کند. محققان می گویند: این ابزار برای برقراری ارتباط هنوز کامل نیست و در چند دقیقه طول می کشد که یک کلمه هجی بشود. اما به مرور زمان این فرآیند خیلی سریع خواهد شد. به گفته آنها، در ابتدا 50 ثانیه طول می کشید که برژین یک حرف را انتخاب کند اما هم اکنون در عرض 20 ثانیه این کار را انجام می دهد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :