آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 200997
تاریخ انتشار : 10 بهمن 1395 10:37
تعداد بازدید : 543

سنجاقک های سایبورگ به پرواز درمی آیند

یک شرکت فعال در زمینه زیست پزشکی در حال توسعه نوعی فناوری است که می تواند سنجاقک را به یک هواپیمای بدون راننده زنده تبدیل کند.

Engadget- این شرکت که دراپر (Draper) نام دارد، سنجاقک های روباتیک و سایبورگی را طراحی کرده که DragonflEye نام دارد. بخش اصلی DragonflEye یک موجود کوچک همانند سنجاقک زنده است که کوله پشتی بسیار ریزی پشت خود دارد که به پنل های خورشیدی مجهز است تا انرژی موردنیازش را از نور خوشیدی بگیرد و ذخیره کند. این کوله پشتی همچنین شامل یک سیستم هدایت و پرواز به همراه ابزارهای اپتوژنتیک می شود که دراپر با کمک موسسه پزشکی هوارد هیوز (HHMI) درست کرده است. 
اپتوژنتیک Optogenetics به معنی توانایی تحریک سلول های عصبی خاص در مغز توسط یک باریکه از نور است. این تکنولوژی را مهم ترین پیشرفت چند دهه اخیر در رشته علوم اعصاب می دانند. با این حال قسمت ژنتیک آن موجب می شود تا استفاده از آن محدود به آزمایشگاه باشد. علت این است که برای اعمال این تکنیک باید ابتدا بافت موردنظر را با استفاده از مهندسی ژنتیک به نحوی تغییر داد تا بتواند نوعی پروتئین حساس به نور بسازد. این پروتئین به طور طبیعی توسط نوعی جلبک ساخته می شود. 
شرکت دراپر با ساخت این سنجاقک سایبورگ، از این ابزار به منظور ارسال دستورهایی از کوله پشتی به نورون های هدایتی استفاده کرده است تا پرواز حشره را از طریق رشته های عصبی خود سنجاقک کنترل کند. درواقع با این کار ماهیچه های حشره را هک می کنند و کاملا در کنترل خود درمی آورند. 
این دانشمندان برای کنترل نورون های هدایتی، روشی را یافتند که آنها را به نوری که توسط ژن های  طبیعی چشم یافته می شوند، حساس کنند. با این ژن ها، ابزارها یا آپترودها (حسگر بصری برای اندازه گیری مقیاس اشیا) که در پشت حشره قرار دارند، قادر خواهند بود با استفاده از بمب های نوری، حشره را راهنمایی و هدایت کنند. 
دانشمندان ادعا می کنند که هم اکنون نسخه نسل اولی این فناوری را ساخته اند اما به نظر می رسد که هنوز قادر به آزمایش آن نیستند. 
جسی ویلر، رییس این تیم تحقیقاتی درباره این فناوری می گوید: در نخستین سال پروژه، روی توسعه فناوری ها و اجزای اصلی مانند کوله پشتی، آپترود و ابزار ترکیبی بیولوژی سنجاقک تمرکز کرده بودیم و با وارد شدن به سال دوم، با اولین نسل این موجود در اتاق مخصوص ضبط حرکت که حرکات دقیق پرواز را به عنوان داده هایی از سیستم هوانوردی ثبت می کند، در حال تجهیز سنجاقک هستیم. این به ما اجازه می دهد تا الگوریتم هایی را برای پرواز مستقل حشره توسعه دهیم.
اگر این آزمایش ها درست جواب بدهند، سنجاقک ها به زودی به سیستم های مراقبتی کوچک یا ماشین های گرده افشانی گل ها تبدیل خواهند شد. 
دانشمندان معتقدند که علاوه بر سنجاقک می توان از حشرات دیگری چون زنبور عسل نیز برای ساخت این گونه سایبورگ ها استفاده کرد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :