fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 20864
    تاریخ انتشار : 9 دی 1391 2:33
    تعداد بازدید : 1012

    قاعده بازی به نفع کشورهای در حال توسعه تغییر می کند

    دنیای 2030 در گوی سازمان CIA

    آژانس امنیت مرکزی آمریکا (CIA) در گزارشی تحت عنوان «روندهای جهانی 2030: دنیاهای جایگزین» پیش بینی هایی درباره وضعیت جهان و کشورهای مختلف در سال 2030 کرده است. هدف این سازمان از این گزارش، تفکر درباره تغییرات سریع و وسیع جغرافیایی- سیاسی و مسیر احتمالی جهان در 15 تا 20 سال آینده است. اگر بخواهیم یک شمای کلی از جهانی که در این گزارش به تصویر کشیده شده بدانیم، در سال 2030 هیچ کشوری – چه آمریکا، چه چین و یا چه کشورهای دیگر- قدرت برتر نخواهد بود. در واقع تا 2030، قدرت میان کشورها پخش شده و از کشورها نیز به شبکه های غیررسمی که تاثیر چشمگیری دارند، منتقل خواهد شد. علاوه بر این، به رغم ترقی و پیشرفت کشورهای غربی از سال 1750 تاکنون، این بار آسیا به اقتصاد جهانی تبدیل خواهد شد. آسیا حتی از آمریکای شمالی هم پیشی خواهد گرفت و اروپا نیز بخشی از قدرت جهانی را از لحاظ تولید ناخالص داخلی، ابعاد جمعیت، هزینه های نظامی و سرمایه گذاری در فناوری ها به دست خواهد گرفت. چین قبل از سال 2030 به بزرگ ترین اقتصاد جهان تبدیل خواهد شد و ایالات متحده آمریکا را نیز پشت سر خواهد گذاشت. علاوه بر چین، کشورهای هند، برزیل و همچنین کلمبیا، اندونزی، نیجریه، آفریقای جنوبی و ترکیه به اقتصادهای مهم جهان تبدیل خواهند شد. در بخشی از این گزارش، به جایگاه فناوری های نوین در سال 2030 پرداخته شده است که در ادامه می خوانید:

    ترجمه: نسترن صائبی-  منبع: GT2030.com

    نقش فناوری‌های نوین در 2030
    رشد اقتصادی در کشورهای دارای بازار نوظهور تا سال 2030 به دلیل استفاده از نوآوری‌های فناورانه به شدت شتاب خواهد گرفت. در این مسیر، قطب فناوری از کشورهای غربی به کشورهای شرقی و جنوبی منتقل می‌شود که تازه شروع به سرمایه‌گذاری در زمینه فناوری کرده‌اند. در واقع، 15 تا 20 سال آینده، شرکت‌های بسیاری در این مناطق تاسیس خواهند شد و ایده‌های زیادی شکل خواهند گرفت و در کل، مرکز فناوری از کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای در حال توسعه منتقل می‌شود. تا سال 2030، چهار حوزه از فناوری، توسعه اقتصادی، اجتماعی و نظامی را شکل خواهند داد که این فناوری‌ها عبارتند از: فناوری‌های اطلاعاتی، فناوری‌های اتوماسیون و تولید، فناوری‌های منابع و فناوری‌های سلامتی.

    فناوری‌های اطلاعات در 2030
    براساس گزارش CIA، 15 تا 20 سال آینده، سخت‌افزار، نرم‌افزار و اتصال به اینترنت پررشدترین حوزه‌های فناوری اطلاعات خواهند بود؛ هم از نظر افزایش ظرفیت و پیچیدگی و هم از نظر میزان فراگیری در جهان. این رشد و توزیع، دولت‌ها و جوامع را به چالش‌های چشمگیری خواهد کشاند تا بتوانند علاوه بر اینکه از مزیت‌های فناوری‌های مدرن IT برخوردار می‌شوند، تهدیدات ناشی از آن را نیز دفع کنند. قبل از 2030 و با توسعه فناوری‌ها، سه فناوری خاص این قدرت را به دست خواهند آورد تا روش زندگی‌مان، کسب‌وکارمان و حفاظت از خودمان را تغییر دهند. این سه فناوری عبارتند از:‌ راهکارهای ذخیره‌سازی و پردازش حجم وسیعی از داده‌ها، فناوری‌های شبکه‌سازی اجتماعی و «شهرهای هوشمند».

    راهکارهای داده
    راهکارهای داده شامل طیف وسیعی از فناوری‌های نوظهوری است که به انبار اطلاعات سازمان‌ها، ذخیره‌سازی، مدیریت و استخراج اطلاعات از داده‌های کلان (حجم بسیار وسیعی از داده‌ها‌ که مدیریت آن از طریق ابزارهای معمولی تقریبا غیرممکن است) کمک می‌کند. از سوی دیگر، راهکارهای جدید ذخیره‌سازی و پردازش داده به سیاست‌گذاران کمک می‌کند تا مسایل اقتصادی و مشکلات راهبری را بهتر جهت‌دهی کنند و از سوی دیگر راحت‌تر با کامپیوترها تعامل کنند و میزان کاربری و دسترس‌پذیری دانش را افزایش دهند و دقت مدل‌های پیش‌بینی خود را بالا ببرند. البته این مساله با چالش‌هایی نیز همراه است. زیرا راهکارهای پیشرفته داده می‌تواند به کانالی برای اضافه شدن بی‌حد و اندازه ظرفیت اطلاعات، ابزاری برای دولت‌های دیکتاتور به منظور ثبت اطلاعات شخصی شهروندانش، یک انباری بزرگ مملو از اطلاعات غیرضروری و یا یک میدان جنگ برای ستیز اطلاعات چند قطبی تبدیل شود. کاربردهای کنونی راهکارهای داده در زمینه تجارت، تلاش‌های علمی در مقیاس بزرگ و خدمات دولتی از جمله اجرای قوانین بسیار پراهمیت است. مثلا، تامین‌کنندگان بزرگ کالا برای استفاده از اطلاعات مشتریان خود از جمله عادت‌های آنها در زمان خرید در فروشگاه، سوابق کارت اعتباری، سوابق وبگردی، پست‌های شبکه‌های اجتماعی آنها و اطلاعات آماری‌ آنها از راهکارهای داده بهره می‌برند. در واقع، این راهکارهای داده به تامین‌کنندگان کالا امکان می‌دهد که اطلاعات ارزشمندی را درباره اولویت‌های مشتریان خود به دست آورند و از این طریق تبلیغات هدفمندی به مشتریان ارایه دهند. تامین‌کنندگان و کسب‌وکارهای دیگر به طور عادی از فناوری‌های راهکار داده برای مدیریت زنجیره تامین بهره می‌برند. کاربردهای علمی راهکارهای داده نیز شامل پیش‌بینی وضعیت هوا، تحقیقات فیزیک و اکتشاف فضا می‌شود و دامنه‌های جدید این بخش به زودی بوم‌شناسی محاسباتی را نیز دربرخواهد گرفت.  در آینده، دولت‌ها و کاربران روند رشد راهکارهای داده را رقم خواهند زد. ترس از رشد نظارت دولت‌ها بر اطلاعات شخصی شهروندان، به ویژه در کشورهای توسعه‌یافته، باعث خواهد شد که دولت‌ها سیستم‌های داده کلان را محدود کرده و یا غیرقابل دسترس کنند. علاوه بر این، حجم زیاد تبلیغات سرزده‌ای که از اطلاعات شخصی‌کاربران بهره‌برداری می‌کنند، باعث واکنش منفی شدید بسیاری از کاربران تجاری خواهد شد که از فناوری‌های راهکار داده استفاده می‌کنند. از سوی دیگر، بسیاری از دولت‌های قدرت‌طلب در آینده مبادرت به استفاده از سیستم‌های داده کلان برای کنترل بیشتر نیروهای مخالف خواهند کرد.

    فناوری‌های شبکه‌سازی اجتماعی
    فناوری‌های شبکه‌سازی اجتماعی کنونی به کاربران کمک می‌کند بر پایه برخی فاکتورها نظیر علاقه‌مندی‌ها، سوابق مشترک، روابط و مکان‌های جغرافیایی با افراد دیگر به تعامل بپردازند. شبکه‌های اجتماعی با افزایش خدماتی که عملکردهای اجتماعی را در فضای مجازی امکان‌پذیر می‌کند، امروزه بخشی از هویت اصلی آنلاین به شمار می‌رود. انواع شبکه‌ها و تعاملاتی که شبکه‌های اجتماعی ارایه می‌دهند، تحولی عظیم را در برخواهد داشت. در بسیاری از موارد، اعضای این شبکه‌ها بسیار فراتر از آن چیزی که خود ارایه‌دهندگان انتظار دارند، از خدمات بهره می‌برند. کاربری‌های خلاقانه این خدمات اجتماعی هم‌اکنون بسیار متنوع است؛ از کنترل راه دور وسایل خانه گرفته تا مدیریت رزواسیون رستوران به صورت بلادرنگ و تحلیل پیام‌های توییت (پیام‌های 140 کاراکتری شبکه اجتماعی توییتر).
    در آینده، توسعه فناوری‌های شبکه‌سازی اجتماعی شامل مبادلات پیچیده‌ای خواهد شد. در کل، هر کدام از شبکه‌ها که بازتر باشند، کاربردپذیری بیشتری خواهند داشت. تا اینجا، به نظر می‌رسید که کاربران حریم‌ خصوصی‌شان را فدای کاربردپذیری این شبکه‌ها کرده‌اند، اما رویدادهای آینده، باعث خواهد شد که بسیاری از کاربران اولویت‌های خود را تغییر دهند و در نتیجه، خدمات شبکه اجتماعی را از اطلاعات شخصی‌‌شان محروم می‌کنند. همچنین پیش‌بینی می‌شود که در آینده، شبکه‌های اجتماعی خود کسب‌وکار راه بیاندازند. همان‌طور که پیشینه شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهند، خدمات شبکه اجتماعی بی‌دوام و کوتاه مدت هستند. زیرا کاربران خیلی زود از یک سرویس خسته می‌شوند و یکدفعه به صورت گروهی به یک سرویس‌دهنده دیگر مهاجرت می‌کنند. این اتفاق زمانی که ارایه‌دهنده این خدمات در توسعه روش‌های پول‌زایی و رشد شکست می‌خورند نیز پیش خواهد آمد. فیس‌بوک به عنوان یک شبکه اجتماعی برتر در جهان پدیدار شد و هم‌اکنون نیز یک میلیارد نفر کاربر دارد، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که سلطه آن در شبکه‌های اجتماعی تا 15، 20 سال آینده (یا حتی پنج سال آینده) تداوم یابد. شاید شبکه‌های اجتماعی مطرح در آینده، حتی سازمان‌های رسمی هم نداشته باشند. به طور مثال، کشورهایی همانند چین در آینده از خدمات شبکه اجتماعی ای استفاده خواهند کرد که به شدت محدود هستند تا کنترل جریان آزاد اطلاعات‌شان را تهدید نکند.

    شهرهای هوشمند
    شهرهای هوشمند محیط‌های شهری هستند که از راهکارهای مبتنی بر فناوری اطلاعات برای به حداکثر رساندن میزان بهره‌وری اقتصادی شهروندان و کیفیت زندگی آنها و در عین حال برای به حداقل رساندن مصرف منابع سوختی و آسیب دیدگی  محیط‌زیست بهره می‌برند. در شهرهای هوشمند، قابلیت‌های فناوری اطلاعات پیشرفته، خشت بنای برنامه‌ریزی‌های شهری، راهبری، مدیریت منابع، زیرساخت فیزیکی، زیرساخت ارتباطاتی، طراحی ساختمان‌ها، سیستم‌های شفاف‌سازی، خدمات امنیتی، خدمات اورژانسی و سیستم‌های پاسخگویی به فجایع به شمار می‌روند. بسیاری از این قابلیت‌ها منجر به یک سیستم یکپارچه خواهد شد. به طور مثال، راهکارهای «شهر داشبورد» نوظهور به مدیران شهری امکان می‌دهد که به طور بلادرنگ و فراگیر از وضعیت شهر آگاهی داشته باشند. داشبوردهای شهری، داده‌های شهری را با اطلاعات مربوط به توزیع منابع در داخل شهر کامل می‌کند که این اطلاعات شامل دوربین‌ها و سنسورهایی است که برای اطمینان از سلامت زیرساخت‌های بحرانی همانند شبکه حمل‌ونقل و شبکه آبرسانی و برق‌رسانی در داخل شهرها نصب شده‌اند. این داشبوردها دید کلی و ارزشمندی را در اختیار مدیران شهری قرار خواهد داد تا از این طریق فعالیت‌هایی که می‌تواند به رشد شهر کمک کند، مدل‌سازی و شبیه‌سازی کنند. فناوری‌های شهر هوشمند همچنین به زیرساخت‌های خصوصی متصل و از آنها پشتیبانی می‌کند. به طور مثال، شهروندان می‌توانند با زیرساخت‌های شهر هوشمند از طریق تلفن‌های هوشمندشان تعامل کنند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :