fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 20865
    تاریخ انتشار : 9 دی 1391 2:37
    تعداد بازدید : 1850

    رهبر سرخ جامه

    مردی که 22 سال رهبر جنبش سرخ جامگان بود، سرکرده شورشیان، علم برافراشته در مقابل ظلم و ستم، رهبر قیام ها؛ بابک خرمدین. مردی که حالا بیش از هزار سال است کشته شده و قلعه اش در ارتفاعات کلیبر هر سال در فصل بهار و تابستان میزبان هزاران نفر از گوشه به گوشه
    ایران است.

    آزاده رستمی

    او در عصر مازیار از مازندران به همراه ابومسلم خراسانی و یعقوب لیث از خراسان و سیستان، از سرداران ایرانی بود که بر علیه ستم خلفای عباسی دست به قیام زد.
    درباره او در کتب تاریخی اطلاعات ضد و نقیض زیاد است. برخی او را مردی آزاده معرفی کرده‌اند و برخی دیگر او را یک شورشی که هیچ کاری از او بعید نبوده. اگر تاریخ شناسانی همانند صدیقی یا گرونبائوم جنبش بابک را دینی-سیاسی به حساب آورده‌اند ، ذبیح‌اله صفا، سعید نفیسی و همایی بر جنبه ملی‌گرایانه آن تاکید دارند.
    خرمدینان از منظر سیاسی از کشته شدن ابومسلم خشمگین بودند و به استناد مقدسی اصحاب بابک و خرمدینان در تنگ‌دستی می‌زیستند. این تنگ‌دستی به طور کلی ناشی از زورگویی عمال دولتی و جنگ‌های امرای محلی با یکدیگر بوده‌است که موجب قیام و سرکشی آنان شده بود. نظیر قیام بابک هم در طول تاریخ قرون میانه اسلامی زیاد اتفاق افتاده: از مقاومت اسپهبدان طبرستان تا قیام حسن صباح و اسماعیلیان الموت و در هیچ‌کدام از این موارد مساله قومیتی، دست‌کم در چارچوب مرزهای داخلی ایران مطرح نبوده است.
    بر سر ترک یا فارس بودن بابک خرمدین هنوز اختلاف نظر وجود دارد، غافل از اینکه هر دو قوم در نهایت ایرانی هستند.
     بابک زمانی شکست خورد که متحد پیشین او افشین به او خیانت کرد و او را به معتصم عباسی تحویل داد. طبق روایات تاریخ مرگ او را سه صفر، چهار ژانویه، نیمه دی ماه اعلام کرده‌اند.
     تاریخ نه تنها با روایت سرگذشت بابک خرمدین بلکه بارها به ما گوشزد کرده هیچ‌کس به اندازه خودمان نمی‌تواند به ما ضربه بزند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :