fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 20867
    تاریخ انتشار : 9 دی 1391 2:42
    تعداد بازدید : 1761

    عاشقانه های ساعدی

    غلامحسین ساعدی! شاید کمتر کسی او را نشناسد یا یکی از داستان های چوب به دست های ورزیل را نخوانده باشد یا فیلم گاو، ساخته داریوش مهرجویی که بر اساس یکی از داستان های عزاداران بیل ساخته شده است را ندیده باشد.

    بهنام صابر نعمتی

    جایگاه ساعدی در ادبیات، تئاتر و سینمای ایران جایگاهی مثال‌زدنی و دست نیافتنی است. اما این تمام ساعدی نیست. چند سال پیش در یکی از خانه‌های قدیمی تبریز، نامه‌هایی پیدا شد به قلم غلامحسین ساعدی. نوشته‌های ساعدی برای معشوقه‌اش، طاهره کوزه گرانی. این نامه‌ها پس از مرگ طاهره کوزه گرانی در پستوی خانه‌اش پیدا شد و در سال 89 از سوی نشر مشکی با عنوان «طاهره، طاهره عزیزم» منتشر شد. بدون شک خواندن عاشقانه‌های غلامحسین ساعدی پرده از راز‌هایی برداشت که شاید بسیاری سال‌ها به آن می‌اندیشیدند؛ این که چرا ساعدی تا سن 45 سالگی تنها زندگی کرد. ساعدی در نوشته‌های عاشقانه‌اش به طاهره کوزه گرانی درخشنده‌ترین احساساتش را ارزانی معشوقه‌اش می‌کند. با او از تنهایی‌اش می‌گوید. از درد دوری، از روزهایی که بدون او سپری می‌کند و لحظه‌هایی که تنها و تنها برای دیدن معشوقه‌اش تحمل  می‌کند. طاهره تمام بهانه ادامه زندگی ساعدی بود. او در تمام این نامه‌ها از معشوقه‌اش می‌خواهد که برایش نامه‌ای بنویسد و پاسخی به او بدهد. تکرار این درخواست در تمام نامه‌ها، نشان از این دارد که طاهره کوزه گرانی هیچ گاه پاسخ نامه‌های ساعدی را نداد. اما می‌توان از برخی نامه‌ها فهمید که ساعدی و معشوقه‌اش بارها با یکدیگر دیدار داشته‌اند، برای هم عکس فرستاده‌اند. حتی طاهره کوزه گرانی که گویا عکاسی می‌کرده از برخی نمایش‌هایی که ساعدی نویسنده‌اش بوده، عکاسی هم کرده است. عشق غلامحسین و طاهره بی‌فرجام می‌ماند. بازی سیاست ساعدی را آواره پاریس می‌کند. شهری که به شهر عشاق معروف است، اما برای ساعدی رنگ و بوی تنهایی داشته، چنانکه او تا پایان حاضر نمی‌شود فرانسه بیاموزد. غربت و تنهایی او را وا می‌دارد که به‌رغم سال‌ها انتظار عهد دیرین بشکند و در 45 سالگی با بدری لنکرانی ازدواج کند. غلامحسین ساعدی چهارسال پس از عزیمت به پاریس در 49سالگی بر اثر خونریزی داخلی چشم از جهان بست و در گورستان پرلاشز در کنار صادق هدایت به خاک سپرده شد. اما طاهره... او هیچگاه پاسخی به نامه‌های ساعدی نمی‌داد، اما از او  عاشق‌تر بود.  طاهره که انتظار می‌کشید شاید این عشق آنها را به هم برساند، در برگه ترحیم غلامحسین از ازدواج او آگاه می‌شود، اما تا پایان عمر عهد نمی‌شکند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی