fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 21991
    تاریخ انتشار : 7 بهمن 1391 11:28
    تعداد بازدید : 565

    ساده مثل “هست”

    نمی دانم این صفحه روزنامه “فناوران اطلاعات” پذیرای یک “پذیرایی ساده” هست یا نه! آیا اینجا جای نوشتن از یک فیلم هست؟ ببخشید که به جای “است” می نویسم “هست”، شاید درست نیست، ولی در خوانش فارسی من، هرچه “است” زور می زند نمی تواند جای “هست” را، در دو جمله اول این نوشته، بگیرد. البته می دانم که این قضیه ربطی به موضوع بحث ندارد ولی می خواستم بدانید که حواسم “هست” یا “است”.

    مجتبی ویسی

    تصورش را بکنید: دو نفر توی یک کوهستان، پول خیرات می‌کنند! به همین سادگی. اما همان طور که کوهستان پر است از طنین‌های بالفعل و بازتاب‌های صوتی ممکن، فیلم “پذیرایی ساده” نیز در دل آن خیرات ساده و در عین حال عجیب، نواهایی ساده و در عین حال عجیب را به گوش می‌رساند.
     ما چه قدر به باورهای‌مان، به گفته‌های‌مان اعتقاد داریم؟ به اصول خرد و کلانی که یک عمر با آنها زندگی کرده‌ایم، تا کجا پایبندیم؟ آیا اصولا این باورها، قطعی و غیرقابل انعطاف “هستند” (در اینجا به طور محیرالعقولی نمی‌توان از فعل “استند” استفاده کرد)؟ آیا ما هر کاری را برحسب شرایط خود مجاز می‌شماریم؟ اینها پرسش‌های من نیستند بلکه بخشی از طنینی هستند که از فیلم “پذیرایی ساده” برمی‌خیزند؛ البته به‌زعم من. پرسش‌های دیگری هم هست (است) که فیلم به آنها دامن می‌زند و در قالب هویت فردی یا جمعی، عدم قطعیت، مرزهای شفافیت و نظیر آن قابل طرح هستند. شاید اینها پرسش‌هایی ساده به نظر برسند.شاید عده‌ای اساسا آنها را در شرایط کنونی فاقد موضوعیت بدانند یا عده‌ای حتی با پوزخند از کنار آنها بگذرند. اما اگر اندکی در خود، شرایط پیرامون و روابط و مناسبات اجتماعی درنگ کنیم، شاید دیگر به این سادگی‌ها نتوان آنها را نادیده گرفت. منظورم نوعی فراتر رفتن از خود است، منظورم اسیر نبودن در چنبره برخی رفتارهاست، منظورم رسیدن به درک متقابل است. کلی می‌گویم چون اینجا مجال بسط نیست: منظورم نوعی بازنگری در ساخت‌های معرفتی و اندیشگی است. فکر کنم اندکی از فیلم فاصله گرفتم. بله، کارگردان فیلم، مانی حقیقی، اقشار مختلفی از جامعه ما را در مقابل یک تصمیم قرار داده است تا چالشی اساسی را به تصویر بکشد و از طرفی، نگاه ما را به درون برگرداند. از معدود مواردی هم در سینمای کشور ماست که لوکیشن فیلم با موضوع اثر تناسب دارد. در خاتمه بگویم که عذر می‌خواهم اگر گاهی مرزهای جدیت را مخدوش کردم و “هست” را به جای “است” نوشتم، یا برعکس.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :