آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 223533
تاریخ انتشار : 4 آبان 1396 1:27
تعداد بازدید : 485

بنیانگذاران استارتاپ‌های حوزه تامین منابع مالی جمعی از دغدغه‌های‌شان گفتند

دولتی ها، هنوز crowd funding را نمی شناسند

ایرانی ها از گذشته با فعالیت هایی همچون گلریزان، جمع آوری کمک برای انجام امور عام المنفعه و مواردی از این دست، آشنا بوده اند و بیراه نیست اگر بگوییم که راه و رسم فعالیت های عام المنفعه در کنش های مختلف اجتماعی و اقتصادی ایرانیان از دیرباز وجود داشته است. شکل جمع آوری کمک در طول دهه های گذشته اما تغییر محسوسی داشته است.

بعد از شکل گیری انجمن های خیریه و نهادهای مدنی که در کنار مسوولیت پذیری اجتماعی، به فعالیت های عام المنفعه هم می پرداختند، با پیشرفت فناوری و ورود اپلیکیشن ها به بازار، کم کم راه و رسم تجمیع منابع مالی شکل تازه تری به خود گرفت. فعالیت ها از شکل سنتی و نهادی به حوزه فناوری هم وارد شد و امروزه اپلیکیشن هایی هستند که با ایجاد فضا، برای پروژه های مختلف اجتماعی، سرمایه گذاران را دعوت به همکاری با پروژه می کنند.
در جریان برگزاری نمایشگاه تراکنش و جشنواره فین تک ایران، به سراغ استارت آپ هایی رفتیم که در حوزه تجمیع منابع مالی جمعی یا crowd funding فعالیت می کنند. 
«همپا باش» که یکی از استارت آپ های فعال در زمینه تامین مالی جمعی است که در بخش استارت آپ های نمایشگاه تراکنش حضور دارد. این  استارت آپ، با هدف معرفی ایده های ناب به سرمایه گذاران، به وجود آمده است. این ایده ها ممکن است قبلا در بازار وجود داشته باشند،  با این حال همپاباش کمک می کند که با بهینه سازی در روند اجرای ایده ها مجددا وارد بازار شود. دانشجویان، صاحبان ایده، صاحبان کسب وکار، بنیانگذاران استارت آپ یا افرادی که کمپینی راه اندازی کرده اند و نیاز به حمایت سرمایه گذاران بزرگ و کوچک دارند، مخاطبان این اپلیکیشن هستند. 
 ارژنگ، یکی از مجریان همپاباش درغرفه این استارت آپ در نمایشگاه تراکنش ایران می گوید: ایده پردازش و شکل گیری این استارت آپ نزدیک به سه سال طول کشید تا به جمع بندی برسد. عمده ترین دلیل طولانی شدن مساله این بود که می خواستیم تیمی که صاحب ایده هستند، به بلوغ لازم در انجام کار برسند که به هر حال محقق شد و حدود6 ماه است این استارت آپ در حال فعالیت است.
او در خصوص ایده پردازانی که ایده های شان را در این سایت ثبت می کنند، گفت: افراد در حوزه های مختلف (استارت آپی و غیراستارت آپی) ایده های شان را در سایت هم پاباش ثبت می کنند. ارتباط ما با گروهی از سرمایه گذارها، در دسته بندی های مختلف، باعث می شود که ایده هایی که مورد نظر سرمایه گذار است، توسط آنها پذیرفته شود. ما ارتباط صاحبان ایده را با سرمایه گذاران برقرار می کنیم و در عین حال با خود ایده پرداز جلساتی را داریم که ایده پخته شود و یک ایده خام را پیش سرمایه گذار نمی بریم. سرمایه گذاران وقت چندانی ندارند که برای یک ایده خام بگذارند، در نتیجه ما مجبوریم ایده ها را غربال کنیم و به آنها بال وپر بدهیم و پس از صیقل کاری، ایده ها را به سرمایه گذار معرفی و ارائه کنیم.
ارژنگ ادامه داد: پس از طی این مراحل، جلسه ای بین صاحب ایده و سرمایه گذار برگزار می کنیم که اطلاعات شان را در اختیار یکدیگر قراردهند و سوالات شان را در خصوص ایده از هم بپرسند. بعد از این اتفاق، ما تفاهم نامه ای را بین این دو برقرار می کنیم.
او درباره تفاوت هم پاباش با سایر استارت آپ های Crowd funding گفت: فرق در این است که «همپا باش» مخزنی از سرمایه گذاران را در اختیار دارد.  
وی افزود: اپلیکیشن همپاباش، در حوزه های مختلف هنر، کسب و کار و بازرگانی فعالیت می کند. به عنوان مثال در حوزه هنر، اگر کسی قصد ارائه یک اثر موسیقی را داشته باشد یا کسی که می خواهد یک گالری برگزار کند و سرمایه لازم را ندارد کمک می کنیم که از طریق این استارت آپ هزینه های کار خود را تامین کند. در حوزه کسب وکار هم اگرکسی بخواهد اپلیکیشنی راه اندازی کند، می تواند از امکانات این مجموعه استفاده کند.
ارژنگ، درخصوص چالش های اساسی حوزه استارت آپ های تامین مالی جمعی نیز می گوید: استقبال از این استارت آپ ها مثبت بوده، با این حال چالش اصلی به ایده پردازان برمی گردد. اغلب آنها پیگیر و دنبال کننده کار نیستند و فکر می کنند که کسب و کار اینترنتی، محدود به راه اندازی، استارت آپ و اپلیکیشن است. در حالی که اینها فقط یک ابزارند و همان کاری که باید در بازار سنتی انجام بگیرد، در اینجا هم باید انجام دهید. فقط محل دیده شدن شما به جای اینکه یک فروشگاه در یک خیابان باشد، یک اتاق نمایش به وسعت ایران است.
چیدمان نیروی انسانی، جذب نیروی انسانی، آموزش حوزه استارت آپ ها و آموزش حین کار نیز از جمله چالش هایی است که به گفته او، استارت آپ ها با آن درگیرند.
اما  یکی از موفق ترین سایت ها و استارت آپ ها در حوزه تامین منابع مالی جمعی، «دونیت» است که اوایل سال 93 با یک دغدغه شخصی شروع به کار کرد. محی سنیسل بنیانگذار استارت آپ دونیت در حاشیه برگزاری نمایشگاه تراکنش ایران و در غرفه این استارت آپ با اشاره به مسیری که دونیت برای تبدیل شدن به یک سایت تامین منابع مالی جمعی طی کرده، می گوید: تا پیش از راه اندازی دونیت، برخی محصولات نرم افزاری را به صورت رایگان تولید و به صورت اینترنتی به فروش می رساندم، تا افرادی که به این نرم افزارها نیاز دارند از آنها استفاده کنند.اما از این راه هیچ درآمدی نداشتم، در حالی که در خارج از کشور فرهنگdonation   و مشارکت در این پروژه ها وجود داشت. یک گروه خیریه کوچک داشتیم و می دیدم که هیچ تعادلی بین سازمان های خیریه وجود نداشت. یعنی مثلا در کنار برخی سازمان ها که دسترسی به منابع مالی بیشتری داشتند، یک سازمان خیریه را که در جنوب سیستان وبلوچستان کار می کرد، هیچ کسی نمی شناخت و در نتیجه هیچ تامین مالی نداشت. همزمانی این دو دغدغه باعث شد که دونیت شکل بگیرد و به تدریج به یک پلتفرم تامین منابع مالی جمعی تبدیل شود.
او در خصوص میزان پروژه های جذب شده توسط دونیت می گوید: ماهیانه 100 تا 120 میلیون تومان برای پروژه های دونیت تامین می شود. 180 پروژه را در عرض دو سال به انجام رساندیم که پروژه های خیریه، گجت ها، کتاب، تئاتر، فیلم مستند و هرچیزی که مردم به آن نیاز داشتند در این پروژه ها قرار داشته است.
سنیسل، یکی از مهم ترین چالش های این حوزه را نبود ذهنیت درباره شیوه فعالیت دونیت می داند. او ادامه می دهد: در آغاز، دونیت را با گلریزان یکی می دانستند. اگرچه شباهت هایی در برخی موارد وجود دارد، اما در دونیت ما علاوه بر گلریزان، می توانیم به کسب وکارهای نوپا وایجاد اشتغال کمک کنیم. ذهنیت همیشه این بود که برای یک نفر سمعک و ویلچر بخریم، اما کاری که دونیت کرد این بود که اگر برای یک جوان کسب و کار ایجاد کنید کار خیر است و خیلی هم ارزشمندتر بود.
بنیانگذار استارت آپ دونیت در ادامه گفت: از طرفی این دید  در میان دولتی ها هم وجود نداشت و این پلتفرم را نوعی پولشویی می دانستند. ضعف قانونی در این حوزه همچنان وجود دارد و هنوز مجوزی برای فعالیت استارت آپ ها وجود ندارد و عملا ما با شفافیت خودمان را حفظ کرده ایم.
یکی دیگر از مشکلات تاثیرگذار در روند کاری دونیت، زیرساخت های بانکی بوده است. سنیسل می گوید: برای بحث تامین منابع مالی جمعی یک سری زیرساخت های بانکی نیاز است که موجود نبود.
او دونیت را یک کسب و کار اجتماعی می داند که باید تفاوت دیدگاهی بین نگاه به آن با یک استارت آپ کسب وکاری صرف وجود داشته باشد.
او در پاسخ به این سوال که چرا فیلتری برای جذب پروژه ها در دونیت وجود ندارد، می گوید: اتفاقا ما فیلتر داریم. تقریبا در یک روز نزدیک به 30 درخواست پروژه به دونیت  می رسد، که در ماه به 900 پروژه می رسد و در نهایت مثلا در حال حاضر 180 مورد آن فعال شده است. 
وی افزود: واقعیت این است که مبنای تامین منابع مالی جمعی این است که ما فیلتر نکنیم و افرادی که به سایت مراجعه می کنند و سرمایه گذاران از بین پروژه های مختلف آنها که در سلیقه شان است انتخاب کنند. تامین منابع مالی جمعی برای این آمده که خود مردم فیلتر کنند. هرکسی بخواهد می تواند به دونیت بیاید اما اینکه موفق می شود یا نه، بسته به نظر مردم است. مورد دیگری که در دونیت وجود دارد و با بقیه پلتفرم ها متفاوت است شکل تجمیع منابع است. مبلغ 10 میلیون تومان در باقی پلتفرم ها با نهایتا 300 نفر حامی تامین شده ولی در دونیت مبلغ 10 میلیون تومان با 1200 حامی تامین می شود. این نشان می دهد که ما به معنای واقعی می خواهیم تجمیع منابع را با مبالغ کم ولی تعداد زیاد داشته باشیم.
سنیسل ، به چالش های بروکراتیکی که دونیت و اپلیکیشن های تامین منابع مالی جمعی با آن مواجه هستند اشاره می کند و می گوید: مشکلات متعددی با دولت داریم و در بحث بیمه و مالیات این مشکلات بیشتر است. مدل درآمدی دونیت، دریافت 7 درصد کمیسیون است. یعنی از 100 میلیونی که به حساب دونیت می آید، در بهترین حالت 7 میلیون مربوط به دونیت است. ولی اداره مالیات روی کل 100 میلیون برای دونیت مالیات در نظر می گیرد. یعنی ما علاوه بر 7 میلیون باید دو میلیون هم اضافه کنیم و در ازای مالیات پرداخت کنیم. متاسفانه دولت هنوز این موضوعات را درک نکرده است. 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :