آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 22678
تاریخ انتشار : 23 بهمن 1391 10:51
تعداد بازدید : 457

طراحی حافظه های رایانه ای سه بعدی انعطاف پذیر

پژوهشگرانی از دانشگاه رایس، مشغول طراحی حافظه های رایانه های سه بعدی شفاف دو پایانه ای روی ورقه های انعطاف پذیر هستند.

ایسنا- این گروه به رهبری شیمیدان «جیمز تور» و فیزیکدان «داگلاس ناتلسون» در حال ساخت افزاره‌های حافظه‌ای مقاومتی غیرفرار و شفاف بر اساس اکسید سیلیکون و گرافن هستند. ولتاژی که در عرض ورقه نازک اکسید سیلیکون اعمال می‌شود، اتم‌های اکسیژن را از کانالی به پهنای پنج نانومتر دور و آن را به سیلیکون فلزی رسانا تبدیل می‌کند. با ولتاژهای کمتر، کانال مذکور می‌تواند به‌ طور متناوب تا چندین هزار بار شکسته شده و تعمیر شود. سازندگانی که قادر به جادهی میلیون‌ها بیت در افزاره‌های کوچک بوده‌اند، هم‌اکنون خود را در حصار محدودیت‌های فیزیکی طرح‌های‌شان می‌بینند، که در آنها هر بیت به سه پایانه نیاز دارد. ولی واحد تراشه‌ای رایس که فقط به دو پایانه نیاز دارد، پیچیدگی آن را بسیار کمتر کرده است. این به آن معناست که آرایه‌هایی از حافظه‌های دو بعدی می‌توانند در پیکربندی‌های سه بعدی پشته‌سازی شده و مقدار اطلاعاتی را که تراشه حافظه‌ای می‌تواند نگه‌ دارد، افزایش دهند.
«جون یاو» از دانشگاه رایس، با پیگیری کارهای انجام شده روی حافظه گرافیتی، از مشاهده اینکه نوارهای گرافیتی بر روی زیرلایه اکسید سیلیکونی به هنگام اعمال ولتاژ می‌توانند شکسته و سپس ترمیم شوند، استفاده کرد. او تقریبا مطمئن شده بود که اکسید سیلیکون مسوول این فرآیند است و تلاش زیادی برای متقاعد کردن همکاران کرد. «تور» می‌گوید: «جون» آرام آرام کارش را ادامه داد و شواهد را جمع کرد و سرانجام یک افزاره کاری بدون هیچ گرافیتی ساخت و باز هم، دیگران می‌گفتند که این کربن برونزاد است که این کار را انجام می‌دهد، او سپس آن را بدون حضور کربن ساخت.
ایده او به اساس حافظه‌های نسل جدیدی تبدیل شد که در آزمایشگاه «تور» در حال طراحی است، که در آن گروه مذکور مشغول ساخت حافظه‌هایی از اکسید سیلیکون ساندویچ شده بین گرافن و اتصال آن به ورقه‌های پلاستیکی هستند. هیچ اثری از فلز در کل واحد وجود ندارد، غیر از رابط‌های متصل شده به الکترودهای گرافن.
«تور» می‌افزاید: وصلت بین سیلیکون و گرافن، سودمندی شناخته شده اولی را توسعه داده و یک‌بار دیگر ارزش دومی را که مدت‌هاست به عنوان «ماده شگفت‌انگیز» معرفی می‌شود، اثبات خواهد کرد. او متذکر شد که این افزاره‌ها نه تنها در افزاره‌های مقاوم تابشی قابل استفاده هستند، بلکه دماهایی در حدود 700 درجه سلسیوس را تحمل می‌کنند. این به آن معناست که می‌توانند به‌ طور مستقیم روی پردازنده‌های مجمتع بدون اثرات سوء نصب شوند. این پژوهشگران، جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مجله‌ «Nature Communications» منتشر کرده‌اند.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :