آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 25450
تاریخ انتشار : 31 فروردین 1392 1:45
تعداد بازدید : 588

ICT ایرانی؛ شاید وقتی دیگر

زمانی که دغدغه مردم روی نیازهای اولیه هرم مازلو یعنی مسکن، خوراک و دارو متمرکز شده، حرف زدن از ICT شاید باعث شود که دیگران یا در عقل سخنران تردید کنند یا بگویند نفسش از جای گرم بلند می شود. این موضوع را به لوکس شناخته شدن فناوری اطلاعات و ارتباطات و پایان کار یک دولت اضافه کنید؛ شرایط برای توقف کامل فراهم است. البته این تمام ماجرا نیست ؛زیرا زمانی که در بودجه کشور شاهد آن هستیم که برای عالی ترین نهاد حوزه فناوری اطلاعات کشور یعنی شورای عالی فضای مجازی یک میلیارد تومان بودجه در نظر گرفته می شود، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات عزل شده باشد و ارزیابی سخنان وزیر جدید هم نشان دهنده برنامه مشخص نباشد، تکلیف بر همگان روشن می شود.

علی شمیرانی

اینکه سیاست‌ها و شرایط حاکم بر کشور از یکسال قبل تاکنون، بازار و صنعت ICT ایرانی را با چه شرایطی مواجه کرده، نیازمند ارایه گزارش‌های تخصصی از سوی اصناف و نهادهای فعال در این عرصه است. اما نکته قابل توجه آنکه نهادهای مرجع خصوصی در این عرصه چنان سکوتی در پیش گرفته‌اند که گویی باید باور کنیم که اگر توسعه برنامه‌محور ICT متوقف و حتی با عقب‌گرد نیز مواجه شود، آب از آب تکان نمی‌خورد. به راستی فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران با برنامه یا بی‌برنامه که باشد، چه فرصت یا آسیبی ایجاد می‌کند؟ چه نهادی باید رابطه ICT با شاخص‌های توسعه و تولید ناخالص ملی در کشور را تعریف کند؟ آیا باید باور کنیم ارتباطات و فناوری اطلاعات لوکس باشد یا ضروری، مثل یک درخت تنومند رشد کند یا همچون علف‌های هرز تفاوت چندانی در زندگی مردم ایجاد نمی‌کند؟ چرا اگر فاوا در این مملکت به برنامه‌های کلان گره بخورد یا نخورد، تفاوتی به بار نمی‌آورد؟ آیا باید باور کنیم، برنامه‌ریزی و طرح کلان در حوزه ICT یک مساله تشریفاتی است؟ آیا در سال‌های اخیر به واسطه حال و روز کلی کشور اصولا زیانی از بابت حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات متوجه کشور شده است؟
ای کاش به جای حرف‌های کلیشه‌ای و ترجمه مقالات خارجی در مدح کارکردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، مرجعی به شکل رسمی پاسخ پرسش‌های مذکور ارایه دهد و دیده‌بان فاوای ایرانی باشد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :