fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 26303
    تاریخ انتشار : 14 اردیبهشت 1392 10:12
    تعداد بازدید : 573

    دو سوم از رهبران دنیا توییتر را دوست دارند

    سیاست مدارانی که سفره دل شان را در توییتر باز می کنند

    توییتر به غیر از اینکه یک ابزار ارتباطی مهم در جهان به شمار می رود، به یک روش جدید برای ارتباط برقرار کردن مردم عادی با رهبران دنیا و نیز راهی برای این رهبران برای ارتباط برقرار کردن با یکدیگر نیز تبدیل شده است. از طرفی توییتر به سران دولت ها و حکومت ها این امکان را می دهد که فعالیت های روزمره خود و خبرهای حکومتی را به مخاطبانی که روزبه روز به تعداد آنها افزایش می یابد، برسانند و از طرف دیگر به شهروندان و افراد عادی این اجازه را می دهد که دسترسی مستقیمی با رهبران خود داشته باشند. در برخی کشورها توییتر ابزاری است برای اینکه رهبران به سوالات مردم پاسخ دهند. نمونه بارز علاقه رهبران دنیا به توییتر، نماینده پیشین نخست وزیر انگلیس، جان پرسکات است که در مصاحبه ای در روزنامه گاردین در این مورد گفت: زندگی یعنی توییتر. توییتر به من این امکان را می دهد که با میلیون ها نفر از مردم ارتباط داشته باشم و صدایم را به گوش آنها برسانم؛ کاری که با دیگر رسانه ها نمی توان انجام داد. در واقع تعداد کمی از رهبران دنیا به طور دقیق و صحیح از توییتر برای اصلاح اطلاعات غلط و تصحیح گزارش های رسانه ها استفاده می کنند.

     

    ترجمه: نسترن صائبی
    منبع: رویترز

     دو سوم از رهبران دنیا توییتر را دوست دارند
    روسای جمهور، نخست وزیران و یا نمایندگان 125 کشور جهان عضو توییتر هستند. توییتر به خصوص در آمریکای شمالی و جنوبی محبوبیت ویژه‌ای دارد. تا جایی که 83 درصد سران دولت و حکومتی آمریکای شمالی و 75 درصد مقامات آمریکای جنوبی یک حساب کاربری و صفحه توییتر دارند. سه چهارم حکومت‌های اروپایی نیز در توییتر فعال هستند، در حالی که در آفریقا و آسیا این عدد به 60 درصد و 56 درصد کاهش می‌یابد. در اقیانوسیه تنها 29 درصد از سران کشورها عضو توییتر هستند. در این میان باراک اوباما فردی است که بیشترین تعداد بازدید را دارد و با 18 میلیون و 292 هزار و 196 بازدید کننده، پنجمین حساب کاربری محبوب در توییتر است. هوگو چاوز، رییس جمهور ونزوئلا که به تازگی درگذشته دومین رهبر پر بازدید بود. در رده‌های بعدی، کاخ سفید، پادشاه اردن و نخست‌وزیر انگلیس قرار دارند. عبداله گل رییس‌جمهور ترکیه، فیلیپ کالدرون مکزیکی، دیلما روسلوف برزیلی، کریستینا فرناندز آرژانتینی، خوان مانوئل سانتوز کلمبیایی و نخست‌وزیر روسیه، دمیتری مدودف و طیب اردوغان ترکیه‌ای همگی بیش از یک میلیون بازدید کننده در توییتر دارند.
     کریستینا فعال توییتری شد
    آرژانتيني‌ها چندی پیش با برگزاري يکي از بزرگ‌ترين تظاهرات‌هاي ضد دولتي خشم خود را از اقتصاد نابسامان اين کشور و اقدامات کريستينا فرناندز براي ايجاد اصلاحات در رسانه‌ها و دادگاه‌ها نشان دادند. اين تظاهرات در بوئنوس آيرس به صورت مسالمت‌آميز برگزار شد و اقشار متوسط جامعه در آن حضور داشتند. بسياري از تظاهرکنندگان اقدام به کوبيدن به قابلمه و ماهي‌تابه‌هاي خود که نوع سنتي تظاهرات در آرژانتين است، ‌کردند. برخي نيز تابلوها و پلاکاردهاي مانند «آرژانتين، بيدار شو» و «کريستيناي فاسد» حمل مي‌کردند. اين تظاهرات از پيش در سطح رسانه‌هاي اجتماعي برنامه‌ريزي شده است. تظاهرات عليه فرناندز و نستور کرچنر، ریيس‌جمهوري سابق آرژانتين که همسر کريستينا بود، در بوئنوس آيرس سابقه طولاني دارد. با وجود اين، محبوبيت فرناندز که همچنان بالا است طي سال گذشته کاهش يافته است، زيرا راي‌دهندگان از وي به علت مديريت صحيح اقتصادي و آنچه آنها وي را سبک مديريت به شدت غيردموکراتيک مي‌نامند، انتقاد مي‌کنند. دقیقا از زمانی که این اعتراضات در آرژانتین شروع شد، کریستینا فرناندز، رییس‌جمهور این کشور یک روز تصمیم گرفت که در توییتر مطلبی بنویسد، اما خودش هم نمی‌دانست که به زودی به یکی از معتادان توییتری تبدیل خواهد شد. نخستین توییتی که فرناندز نوشت، این بود: بله، من یک کم خیره‌سرم و دیگر پیر شده‌ام. اما خوش‌شانسم که به این سن رسیده‌ام، نه؟ تا آخر آن روز یعنی در طی 9 ساعت، فرناندز حدود 61 پیام توییت فرستاد و در این توییت‌ها کمی هم از اطلاعات شخصی‌اش گفت. کاری که از نظر آلن کلاترباک (Alan Clutterbuck)، رییس گروهی در بوئنوس آیروس که در زمینه آداب سخنوری سیاسی فعالیت می‌کنند، کار اشتباهی است.
     سیاست‌مداران آمریکای لاتین در توییتر از هم بد می‌گویند
    کلاترباک می‌گوید: هر کسی که از توییتر استفاده می‌کند، باید بداند که گاهی فرستادن یک توییت بدون فکر کردن به عواقب آن، برای سیاست‌مداران خطرناک است. این در حالی است که بسیاری از سیاست‌مداران بدون اینکه فکر کنند، هر چه که به ذهن‌شان می‌رسد، توییت می‌کنند.
    وی می‌افزاید: ما باید سیاست‌مداران را به سمت یک استاندارد متفاوت پیش ببریم. چون گاهی مشاهده شده که حتی سیاست‌مداران پیامی داده‌اند با این مضمون که من دارم یک ساندویچ می‌خورم و اصلا به این فکر نمی‌کنند که به کسی چه ربطی دارد که شما ساندویچ می‌خورید. وی عنوان می‌کند که سنن ملی فصاحت و بلاغت آمریکای لاتین، افرادی چون فیدل کاسترو، رهبر کوبا را دارد که می‌تواند حتی تا پنج ساعت بدون وقفه سخنرانی کند. پس جای تعجب ندارد که در عصر مدرن امروزی، رهبران از پلات‌فورم‌های جدید برای بیان احساسات و نظرات خود استفاده می‌کنند و حتی می‌توانند افکار خود را با پیام‌های 140 کاراکتری یا کمتر از آن نیز بیان کنند.
    سیاست‌مداران آمریکای لاتین حتی قبل از دوران توییتر نیز از هر وسیله‌ای برای توهین یا انتقاد از سیاست‌مداران دیگر استفاده می‌کردند. به طور مثال، هوگو چاوز در سال 2006 خیلی راحت جورج دبلیو بوش را «شیطان» لقب داد. اما مساله اینجاست که آیا فناوری‌ها باعث شده‌اند که رهبران حرف‌های خود را بدون پرده بزنند و از هم انتقاد کنند؟ به طور مثال، در ماه‌ گذشته درگیری‌های بعد از انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا به کرات دیده شد که کاندیداها با ارسال پیام‌های توییت اقدام به خراب کردن جناح مقابل کردند. حتی بعد از اینکه نیکولاس مادورو (Nicolas Maduro) در انتخابات برنده شد، مخالفان خود را «فاشیست» خواند و در توییتر اعلام کرد: این افراد با نفرت احمقانه و در عین بیچارگی نتوانستند هیچ کاری از پیش ببرند. در مقابل، هنریک کاپریلز، رقیب مادورو در جوابش در توییتر نوشت: او یک رییس‌جمهور نامشروع است.
     نمایش حس انسان‌دوستانه یا انتقاد؟
    برخلاف آمریکای لاتین که در آن بیشتر رهبران مثل فرناندز، مادورو، خوان مانوئل سانتوس کلمبیایی و انریکه پنا نیه‌تو از مقامات مکزیک رهبران از توییتر بیشتر به عنوان ابزاری برای انتقاد و توهین استفاده می‌کنند، رهبران برخی کشورها همانند بارک اوباما، رییس‌جمهور آمریکا برای تبلیغ خود بهره می‌برد و از احساسات بشردوستانه‌اش حرف می‌زند. با این حال، تعداد بازدیدکنندگان از صفحه رهبران آمریکای لاتین کم نیست و به طور مثال، چاوز قبل از مرگش در ماه مارس بیش از چهار میلیون بازدیدکننده در توییترش داشت. اما ناگفته نماند که برخی از همین رهبران نیز روش عاقلانه‌تری در پیش گرفته‌اند. مثلا دیلما روسف، رییس‌جمهوری بزرگ‌ترین کشور در این منطقه یعنی برزیل، بعد از موفقیتش در انتخابات سال 2010 فعالیت در توییتر را بوسید و کنار گذاشت. زیرا فکر می‌کند که این کار واقعا وقت تلف کردن است.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :