آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 27976
تاریخ انتشار : 11 خرداد 1392 15:26
تعداد بازدید : 566

بخشی از داستان سالمرگی نوشته اصغر الهی

قلبم می زد. دستگاهی که صفحه سبزرنگی داشت، خط های قلبم را نشان می داد. ها... ها... لی لا چه کسی می تواند دیوانگی های قلب آدمی را روی صفحه کاغذی نقاشی کند؟ هیچ کس نمی تواند خواب و رویاهای آدم را روی بوم نقاشی بریزد. آرزوی زنده ماندن را هم نمی تواند روی تابلو، یا حتی کاغذ سفیدی نشان بدهد... برای آنکه خودم را باور کنم نقاشی کردم. آهنگ ساختم. فیلم درست کردم. حالا می بینم مثل همه زن ها فقط باید گریه کنم تا خودم را باور کنم.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :