fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 29780
    تاریخ انتشار : 22 تیر 1392 11:51
    تعداد بازدید : 875

    چه عکسی با چه دوربینی

    دوربین های دیجیتال امروز کار را برای همه عکاسان آسان کرده اند. چه عکاس حرفه ای باشید، چه عکاس آماتور، کافی است دوربین خود را در حالت اتوماتیک یا اتوماتیک هوشمند قرار دهید و برای عکس گرفتن فقط به صفحه نمایش نگاه کرده و کادربندی کنید. شاتر را بزنید و یک عکس با کیفیت بگیرید. بدون اینکه نگران باشید پرده دیافراگم را به اندازه باز کرده اید یا خیر، سرعت خوب است یا آیا ایزوی مناسب را انتخاب کرده اید، می توانید در کوتاه ترین زمان ممکن عکس بگیرید. اما در تمام دوربین های عکاسی حالت های دیگری به غیر از اتوماتیک وجود دارد. از حالت تنظیم دستی M و تنظیمات نیمه اتوماتیک P که بگذریم، حالت های عکاسی پرتره، ورزشی، منظره و چند حالت دیگر – بسته به نوع دوربین – را در دوربین خود می بینید. چرا چنین حالت هایی در دوربین ها وجود دارد؟ چون برای هر نوع عکاسی اعم از عکاسی منظره، عکاسی از افراد یا اشیا در حال حرکت، عکاسی در برف، در شب، هنگام طلوع یا غروب، رعایت یک سری نکات برای به دست آوردن بهترین کیفیت لازم است. اگر از آن دسته از عکاسان علاقه مند به فراگرفتن اصول عکاسی باشید، به دنبال بهترین تنظیمات در حالت های مختلف می گردید تا در حالت تنظیم دستی آنها را اعمال کنید و از عکاسی لذت ببرید. اگر بخواهید کمی متفاوت عمل کنید و بیشتر وقت خود را در عکاسی به یک حالت عکاسی اختصاص دهید، دنبال دوربین هایی می گردید که بهترین امکانات را برای عکاسی در حالت مورد نظر شما فراهم می کند. Narenji.ir مجموعه مقالاتی درباره عکاسی در حالت های مختلف، ترفندها و نکاتی که باید به آنها توجه کنید گردآوری کرده و در کنارش دوربین های دیجیتال را مورد مطالعه قرار داده و برای هر حالت عکاسی به شما پیشنهاداتی ارایه کرده است. در این گزارش سعی کردیم به صورت خلاصه به نکاتی از این مجموعه مقالات در سه حالت پرطرفدار عکاسی اشاره کنیم که به شما کمک می کنند دوربین محبوب خود را خریداری کنید.

    پرتره‌ها با کدام دوربین
    همه ما به گرفتن عکس‌های پرتره از دوستان و آشنایان خود علاقه‌مندیم. آنها را قاب می‌گیریم و به دیوار می‌زنیم. یا روی موبایل و کامپیوتر خود جایی که جلوی چشم‌مان باشد نگه می‌داریم. پرتره، تصویری از چهره آدم‌هایی که دوست داریم، می‌شناسیم یا حتی نمی‌شناسیم. در کوچه و خیابان هم در تبلیغات روی دیوار و جلد مجلات، عکس‌های پرتره را می‌بینیم، در آلبوم‌های شخصی، آتلیه‌ها، دیوارها. اما با چه تنظیمات و چه دوربینی بهترین پرتره‌ها را بگیریم؟
    هنگام عکاسی پرتره، بی‌شک یکی از خواسته‌های شما جدا کردن کامل سوژه از محیط پیرامون است. بهترین عکس‌های پرتره آنهایی هستند که سوژه کاملا واضح است، اما پس زمینه کاملا تار و مات شده است. این‌گونه عکس‌ها با تنظیماتی همچون دهانه دیافراگم کاملا باز به دست می‌آید. می‌توانید حالت دوربین را روی وضعیت A یا Av یاAperture Priority بگذارید و کوچک‌ترین عدد ممکن را انتخاب کنید.
    توجه داشته باشید دوربینی که بتوانید با f2.2 با آن عکاسی کنید، برای‌تان عمق میدانی کم را فراهم آورده و دقیقا همان تاثیری را بر عکس‌های پرتره می‌گذارد که به دنبالش هستید. عددهای بزرگ‌تر از این، تاثیرات کمتری بر جدا کردن سوژه شما از محیط دارند. در عکاسی پرتره، تقدم با دوربین‌هایی است که این عدد را پایین‌تر نگه دارند.
    بسیاری از دوربین‌ها امروز به اندازه کافی هوشمند هستند که چهره‌های درون عکس را تشخیص دهند و به صورت خودکار روی آنها فوکوس کنند. پس به دنبال مدل‌هایی با قابلیت تشخیص چهره باشید تا بتواند در یک عکس دسته جمعی، تمامی صورت‌ها را شناسایی کرده و آنها را در اولویت فوکوس خود قرار دهد.
    پس برای عکاسی پرتره دیافراگم باز، کنترل دیافراگم دستی، امکان فوکوس دستی و عکاسی از راه دور را فراموش نکنید.

    دوربین‌های پیشنهادی ما برای عکاسی پرتره:
    Samsung EX2F
    Pansonic Lumix DMC-SZ5
    Canon IXUS 510 HS
    Sony Alpha SLT-A37


    بهترین منظره‌ها در کدام ویزور
    شاید بسیاری معتقد باشند راحت‌ترین عکاسی، عکاسی منظره است که بدون نیاز به فوکوس و فلاش و تنظیم خاصی، می‌توان به سرعت عکس گرفت. اما فراموش نکنید هنگام عکاسی از منظره بیش از هر چیزی به دنبال لنزی با زاویه باز و حالت عکاسی با اولویت دیافراگم یا Aperture Priority باشید. هر چیز دیگر، از جمله قابلیت پانورامای خودکار و غیره می‌تواند جذاب باشد، اما ضروری نیست.
    زاویه دید یک لنز با میلی‌متر مشخص می‌شود. اعداد کوچک‌تر، نشانگر زاویه دید بازتر هستند. لذا یک لنز کاملا جمع و جور 55-18 میلی‌متری روی یک دوربین DSLR معمولا نسبت به لنز 200-28 میلی‌متری دوربین کامپکت، دامنه بیشتری از صحنه را پوشش می دهد.
    عمق میدان توصیف کننده فاصله میان نزدیک‌ترین و دورترین اشیایی است که در فریم عکس شما کاملا واضح‌اند. بنابراین یک عمق میدان کم، برای عکس‌های پرتره عالی است. اما هنگامی که از مناظر و چشم‌اندازها عکاسی می‌کنید، تا جای ممکن، بهتر است تمام فریم عکس شما در فوکوس دوربین بوده و واضح باشد. شما با تنگ کردن دیافراگم به این هدف خواهید رسید.
    با حالت A یا AV می‌توانید دیافراگم را جوری تنظیم کنید که صحنه بیشتری برایتان واضح باشد. برای عکاسی از مناظر به دنبال دوربینی باشید که حداقل دیافراگم f/8 را به شما بدهد. حتی اگر به f/22 نزدیک‌تر شوید، بهتر خواهد بود. پس برای عکاسی منظره فراموش نکنید: دیافراگم تا حد ممکن بسته باشد، حالت عکاسی اختصاصی اولویت دیافراگم (Av)را انتخاب کنید و از لنز زاویه باز یا Wide-angle استفاده کنید.

    دوربین‌های پیشنهادی ما برای عکاسی منظره:
    - Pentax Optio VS20
    - Fujifilm X10
    - Panasonic Lumix DMC-TZ30
    - Panasonic Lumix GX1


    شب‌ها با چه ببینیم و بگیریم
    عکاسی در شب، یکی از لذت‌بخش‌ترین انواع عکاسی است. ماموریت شما هنگام عکاسی از زندگی شبانه، بیرون کشیدن زندگی از دل تاریکی‌های شب است. شما به دوربینی نیاز دارید که بتوانید تسلط و کنترل بسیار خوبی روی تنظیمات دستی داشته باشید.
    احتمالا متوجه شده‌اید عکس‌هایی که در میان جمعیت و در مهمانی‌ها با استفاده از فلش می‌گیرید، اغلب چندان جذاب از کار در نمی‌آیند و مصنوعی به نظر می‌رسند. زیرا فلش باعث می‌شود که زمان نوردهی کوتاه‌تر شود و تمامی حرکات و جنبش‌های عکس حذف شود.
    هنگامی که فلش را غیرفعال می‌کنید، لازم است که سرعت شاتر را کم کنید، پس بهتر است به دنبال مدلی باشید که حالت عکاسی تقدم شاتر را در اختیارتان می‌گذارد. زمان دقیقی که لازم است شاتر باز باشد بستگی به میزان نور محیط و مقداری از آن دارد که از لنز عبور کرده و به سنسور دوربین‌تان می‌رسد. لذا مدت زمان نوردهی در مدل‌های مختلف دوربین با یکدیگر متفاوت است. اغلب دوربین‌های رده پایین کامپکت حداکثر تا هشت ثانیه زمان نوردهی را برای شما فراهم می‌کنند، که به نظر مقدار مناسبی است.
    باید به لرزش‌گیر دوربین هم توجه کنید. اگر می‌خواهید یک DSLR بخرید، حتما همراه آن یک دکلانشور یا کنترل از راه دور شاتر هم خریداری کنید. در این صورت، هنگام عکاسی در شب، میزان لرزش دوربین به حداقل خواهد رسید. بسیاری از دوربین‌ها با افزایش حساسیت سنسور سعی می‌کنند با نور کم به گونه‌ای کنار آمده و آن را مدیریت کنند. افزایش حساسیت ISO می‌تواند باعث افزایش نویز و دانه‌دانه شدن عکس شود. برای به حداقل رساندن این اثرات ناخواسته، دوربینی را انتخاب کنید که از سنسور بزرگ‌تری بهره می‌برد.
    البته دوربین‌های DSLR جایگزین خوبی از این نظر هستند. حتی مدل‌های سطح پایین این دوربین‌ها، سنسورهای بزرگ‌تری از اغلب کامپکت‌ها دارند.
    اغلب اوقات برای یک پرتره خوب شبانه لازم است که فلش دوربین را روشن کنید. با فلش زدن هنگام عکاسی پرتره می‌توانید تمام پس‌زمینه را روشن کنید. پس بهتر است دوربینی را انتخاب کنید که فلش آن گزینه slow sync را داشته باشد. این حالت به شما اجازه می‌دهد علاوه بر استفاده از زمان نوردهی طولانی برای ثبت کامل پس زمینه، از نور خوب فلش هم برای روشن کردن جزییات صورت سوژه‌تان بهره ببرید.
    پس یادتان باشد آنچه نیاز دارید: کنترل ساده فلش، حالت تقدم شاتر، قابلیت کارکرد تاخیری شاتر یا کنترل بی‌سیم شاتر و یک سنسور بزرگ‌تر است.

    دوربین‌های پیشنهادی ما برای عکاسی شب:
    - Canon EOS 650D
    - Nikon 1 J2
    - Sony Cyber-shot DSC-RX100
    - Panasonic Lumix GX1


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی