fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 43433
    تاریخ انتشار : 7 بهمن 1392 10:52
    تعداد بازدید : 723

    ضعف ها و ابهامات ارزیابی رگولاتوری از اپراتورهای کشور

    سرانجام نتایج ارزیابی شش ماهه اپراتورهای فعال در حوزه سرویس های ارتباطی و ارزیابی دو ماهه اپراتورهای ارایه دهنده اینترنت پرسرعت اعلام شد.

    سعید همتی

    ظاهرا به گفته رییس سازمان تنظیم مقررات که مجری این طرح است، اپراتورهای سرویس‌های ارتباطی در دو شاخص کیفیت مکالمات (SQI) و کیفیت دریافت خدمات دیتا از طریق موبایل (GPRS) در شش ماهه گذشته مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند.
    اما نکات این ارزیابی نیز همچون دوره قبلی که البته با خلف وعده به تاخیر افتاده بود حاوی نکات و ابهامات قابل توجهی است.
    1- نخست آن که ظاهرا وزارت ارتباطات قصدی برای ارزیابی تمام اپراتورهای کشور نداشته لذا به جای عبارت ارزیابی اپراتورهای فعال در حوزه سرویس‌های ارتباطی باید ارزیابی همراه اول و ایرانسل جایگزین شود. نکته جالب‌تر آن که در این عبارت به اپراتورهای فعال اشاره شده که معنای مقابلش آن است که رایتل و تالیا از نظر وزارت ارتباطات فعال محسوب نمی‌شوند. موضوعی که باید مد نظر این اپراتورها و مشترکانشان قرار گیرد.
    2- دومین نکته جالب در گزارش مذکور نحوه ارایه آمار و اطلاعات از سوی یک نهاد فنی تخصصی به نام سازمان رگولاتوری است. بر این اساس از چنین نهادی انتظار می‌رود با آمار، ارقام و درصدهای مشخص وضعیت اپراتورهای کشور را اعلام کنند، اما به جای این موضوع به عباراتی همچون "وضعیت بهتری برخوردار است" ،‌ "وضعیت کیفیت مکالمه قابل قبول است"، "کیفیت مکالمه مطلوب نیست"،"از وضعیت خوبی برخوردار است" بسنده شده است!
    آیا واقعا از چنین سازمانی که علی‌القاعده می‌باید به شکلی کاملا مستند و دقیق ارزیابی‌های خود را به مردم اعلام کند، این مدل گزارش‌دهی قابل قبول است؟
    3- با این مدل گزارش‌دهی رگولاتوری، فارغ از نادیده گرفتن برخی اپراتورها که مردم به درستی نمی‌دانند، در چه شهرها و جاده‌هایی پوشش واقعی دارند، زمانی که گفته می‌شود کیفت خوب یا قابل قبول است، مردم در گزارش‌های بعدی چطور می‌توانند دریابند اپراتور مورد نظر چه میزان پیشرفت یا پس رفت داشته‌ است؟ اصولا تفاوت خوب، مطلوب، قابل قبول یا عالی در این نوع گزارش چیست؟
    4- نکته دیگری که در گزارش مذکور سوال‌برانگیز است به عدم انتشار جداول مشخص باز می‌گردد.
    جداولی که در آن ضمن فراهم آوردن درصد عملکرد هر اپراتور، امکان قیاس آنها با یکدیگر و همچنین بررسی آنها با دوره‌های قبل برای کسب اطلاع از میزان بهبود مربوط می‌شود.
    این موضوعی بدیهی و روشن است که زمانی که از ارزیابی یک اپراتور آن هم توسط یک سازمان فنی صحبت به میان می‌آید، شاخص‌های متعددی باید مد نظر قرار گیرد.
    5- نکته جالب دیگر آن که پیش از این اعلام شده بود، ارتقاء کیفیت و کمیت شبکه ارتباطی، افزایش رضایت مشتری، ایجاد بستری به منظور رشد توانمندی‌ها و قابلیت‌های اپراتور، بررسی وضعیت امکانات و استفاده از استانداردهای ملی و بین‌المللی، رعایت مفاد پروانه‌های اعطایی و مصوبات کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، نحوه تعامل اپراتور و ارزیابی عملکرد فنی، حقوقی، مالی و اداری اپراتورها در چارچوب اصول رگولاتوری از متغیرهایی است که اپراتورهای سرویس‌های ارتباطی براساس آن ارزیابی می‌شوند.
    به نظر خوانندگان، گزارش‌های رگولاتوری کدامیک از موارد فوق که پیش‌تر خود رگولاتوری آن را اعلام کرده بود، به چنین شکلی در نتایج ارزیابی‌های رگولاتوری مورد بررسی قرار داده است.
    در نهایت اینکه آیا این مدل پرداختن ناقص و مبهم از عملکرد اپراتورها شایسته رگولاتوری است؟ آیا اجرای این طرح با معیارهایی که از پیش تعیین شده بود، ناممکن شده است؟ آیا این مدل گزارش‌دهی به معنای رد مسوولیت نیست؟ امید آنکه رگولاتور محترم بدون برچسب‌زنی به این پرسش‌ها و ابهامات هم پاسخ دهند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :