fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 4812
    تاریخ انتشار : 18 دی 1390 9:3
    تعداد بازدید : 591

    پدر اینترنت :

    اینترنت حق نیست! ابزار دسترسی به حقوق بشری است

    چندی پیش سازمان ملل در بیانیه ای، دسترسی به اینترنت پرسرعت را حق بشری خواند و در همین راستا از انجام برنامه ریزی های ویژه ای برای افزایش سطح دسترسی مردم جهان به اینترنت خبر داد. این سازمان که معتقد است امروزه، اینترنت پرسرعت زیرساختی حیاتی برای رشد اقتصادی جامعه محسوب می شود، حتی اهدافی را نیز مطرح کرده و از تمامی کشورها نیز خواسته تا سال 2015 برای رسیدن به این اهداف برنامه ریزی کنند. این در حالی است که وینت سرف به عنوان پدر اینترنت اخیرا در مصاحبه ای با نیویورک تایمز اعلام کرد که اینترنت حق بشری نیست! وی در توضیح این جمله گفت: فناوری ابزاری برای دسترسی به حقوق بشری است و خودش یک حق به حساب نمی آید.

    گزارش: نسترن صائبی
    منبع: نیویورک تایمز و TechFlash

    وی افزود: دلایل و موانعی وجود دارند که باعث می‌شوند بعضی چیزها حق بشری به شمار نیایند. حق بشری به مواردی گفته می‌شود که نیازهای اساسی بشر از جمله سلامت، زندگی سالم نظیر آزادی از شکنجه یا آزادی وجدان را تامین می‌کنند. پس اشتباه است اگر بخواهیم فناوری خاصی را به مقوله‌ای متعالی و مهم تبدیل کنیم، زیرا این امر باعث می‌شود که در گذر زمان، مسایل بی‌اهمیت ارزشمند تلقی شوند.
    وی عنوان کرد: به طور مثال، در گذشته‌، اگر کسی اسب نداشت، زندگی برایش بسیار سخت می‌شد. حق بشری در آن موقع، داشتن اسب نبود، بلکه امرار معاش برای زندگی حق محسوب می‌شد. حال اگر در آن زمان، داشتن اسب حق به شمار می‌آمد، معلوم نبود که امروز با این حق چه کار باید می‌کردیم؟
    سرف عنوان کرد: بهترین راه برای توصیف حقوق بشر، شناسایی پیامدهایی است که سعی می‌کنیم با دستیابی آن حق به دست آوریم. امروزه حقوق بشر شامل آزادی‌های ضروری نظیر آزادی بیان و آزادی دسترسی به اطلاعات می‌شود که هیچ کدام از آنها به فناوری خاص در زمانی خاص
     محدود نمی‌شوند.
    سرف در پاسخ به گزارش سازمان ملل که دسترسی به اینترنت را حق بشری نامیده، گفت: اینترنت بسیار ارزشمند است، زیرا بهترین روش برای دستیابی به اهداف توسعه است، اما خودش یک هدف نیست.
    وینتون سرف در مورد حق دسترسی به اینترنت گفت: دسترسی به اینترنت فقط وسیله‌ای برای به دست آوردن چیزی مهم‌تر است. علاوه بر این، حقوق مدنی با حقوق بشر تفاوت دارد، چون حقوق مدنی به قانون متصل است و با ماهیت انسان ارتباط ندارد. در شرایطی که هیچ کس هرگز داشتن یک تلفن را حق ندانسته است، ما امروز از آن به عنوان یک سرویس جهانی یاد می‌کنیم و معتقدیم که سرویس تلفنی حتی در دورترین نقاط نیز باید در دسترس باشد. ما باید کم کم این ایده را پیش ببریم که دسترسی به اینترنت یک حق مدنی را است چون قبول آن تضمین می‌کند که این دسترسی، قانونی است که از سوی حاکمیت ارایه شده است.
    وی افزود: بهبود شرایط و امکانات اینترنت فقط روشی مهم است که می‌توان از طریق آن شرایط زندگی بشر را ارتقا داد، اما حق نیست!

    آن روی سکه اینترنت
    وی افزود: اینترنت می‌تواند در فرآیند دسترسی به آزادی به عنوان یک کاتالیزور عمل کند، اما همان‌گونه که در چند سال اخیر شاهد بوده‌ایم، فناوری و اینترنت می‌توانند به عنوان ابزار اعمال فشار و ظلم نیز مورد استفاده قرار گیرند. به طور مثال، معمر قذافی با استفاده از فناوری که از طریق شرکت‌های خارج از لیبی تامین می‌شدند، روی شهروندان لیبی کنترل داشت و بر تمامی فعالیت‌های آنلاین آنها از جمله تماس‌های‌شان از طریق اسکایپ و ویدیوهایی که روی یوتیوب منتشر می‌کردند، نظارت می‌کرد. این نظارت تا آنجا بود که هیچ کدام از فعالیت‌های آنها در اینترنت از آنها مخفی نمی‌ماند.

    مسوولیت مهندسان اینترنت
    سرف با بیان اینکه خالقان فناوری در مقابل حمایت از حقوق بشر و حقوق مدنی آنها مسوولند، افزود: در این زمینه، مهندسان نه تنها باید برای توانمندسازی کاربران، التزام داشته باشند، بلکه وظیفه دارند که محیط اینترنت را برای کاربران امن نگه دارند. این به آن معناست که به طور مثال، حمایت از کاربران در برابر آسیب‌های خاص نظیر ویروس‌ها و کرم‌هایی که بی‌صدا به کامپیوترهای آنها حمله می‌کنند، جزو مسوولیت‌های مهندسان کامپیوتری است. وی عنوان کرد: فناورها باید برای رسیدن به این هدف تلاش کنند. آنها مهندس هستند و انجمن‌های حرفه‌ای و بدنه‌های استانداردسازی ما همانند موسسات مهندسان الکترونیک و الکتریکی باید امکانات جدید آنها را خلق کنند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :