آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 51478
تاریخ انتشار : 16 اردیبهشت 1393 10:39
تعداد بازدید : 1295

کمبود بودجه، هوشمند سازی مدارس را کند کرده است

آموزش و پرورش از دانش آموزان اینترنت باز، عقب افتاده است

«از صبح تا شب سرش توی این دستگاهه» این جمله ای است که این روز ها والدین بار ها درباره ارتباط فرزندانشان با وسایل الکترونیکی ارتباطی مثل رایانه، تبلت، گوشی و از این قبیل به کار می برند. تا چند سال پیش این جمله درباره گروه سنی نوجوانان و جوانان مصداق داشت اما این روز ها اگر نگاهی به پیرامون بیندازیم، متوجه خواهیم شد که دایره کاربری ابزارهای الکترونیکی به سنین زیر 7 سال نیز رسیده است. با این اوصاف آیا دانش آموزان امروز که زبان کامپیو تر را می دانند و به انواع و اقسام وسایل ارتباطی و اطلاع رسانی جذاب و متنوع مثل سایت ها، وبلاگ ها، شبکه های اجتماعی، بازی های رایانه ای و فهرست تمام نشدنی نرم افزار ها و اپلیکیشن ها دسترسی دارند، هنوز می توان پشت نیمکت های چوبی نشاند و محتوای آموزشی را پای تخته با گچ به وی آموزش داد؟ این پرسشی است که نظام آموزشی فعلی باید بدان پاسخ گوید. مدارس-هوشمنددددد.jpg

پریسا سجادی
 نظام آموزشی کند در مسیر پر شتاب هوشمندسازی
نخستین پاسخی که نظام آموزشی کشور ما به این نیاز داد، موضوع ایجاد مدارس هوشمند بود. طبق مصوبات شورای عالی فناوری اطلاعات و ارتباطات در سال تحصیلی۸۴-۸۳، پایلوت مدارس هوشمند به سازمان آموزش و پرورش شهر تهران محول شد. پس از طرح موضوع در شورای راهبری فناوری اطلاعات و ارتباطات تعداد ۴ دبیرستان در ۴ منطقه تهران انتخاب و از سال تحصیلی بعد اجرای آزمایشی طرح در این مدارس آغاز شد. مطابق برنامه عملیاتی وزارت آموزش و پرورش برای اجرای برنامه پنجم توسعه کشور، تمامی مدارس کشور باید تا پایان سال ۹۴ در یکی از مراحل پنج گانه هوشمند سازی قرار گیرند. اما نظام آموزشی چقدر در مسیر دستیابی به این هدف قرار گرفته؟ و چقدر این بدنه کرخت با شتاب روزافزون گسترش ابزارهای الکترونیکی و فراگیری و دسترسی دانش آموزان هماهنگ است؟ 

 پیشینه هوشمند سازی
مرداد ماه سال ۹۱ نیز وزارت آموزش و پرورش گزارشی درباره آخرین وضعیت هوشمندسازی مدارس منتشر کرد. بر اساس این گزارش، امکان اتصال تمامی واحدهای آموزشی کشور به شبکه ملی اطلاعات، هوشمند سازی هزار و ۶۰۰ مدرسه و تولید ۵۰ عنوان محتوای چندرسانه ای درسی از جمله برنامه هایی است که در راستای اجرای شبکه ملی مدارس تا پایان سال ۹۱ در کشور عملیاتی می شود. بهمن ماه سال ۹۱ خبر اجرای پروژه تبلت دانش آموزی با الگو برداری از طرح جهانی هر دانش آموز یک تبلت، توجه ها را به خود جلب کرد. رییس وقت مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات آموزش و پرورش با اعلام اینکه نحوه ورود تبلت به مدارس کشور تا پایان سال تعیین تکلیف می شود گفت: در سال تحصیلی آینده۹۲- ۹۳ تعدادی از مدارس شهر تهران به عنوان پایلوت از تبلت استفاده می کنند. یوسف نوری با بیان این مطلب گفت: کارگروهی در معاونت فناوری اطلاعات آموزش و پرورش تشکیل شده است و این کارگروه تا پایان امسال نحوه ورود این تبلت ها را به مدارس در حوزه اندازه، رنگ، سخت افزار و نرم افزار تعیین تکلیف می کند. 
اما این پروژه با تغییر دولت و آغاز سال تحصیلی وعده داده شده در محاق بی خبری رفت و ظاهرا به انجامی نرسید. 
 پروژه عظیم اما بی اعتبار
در نهایت طرح هوشمند سازی مدارس به دلیل نیاز به تهیه سخت افزار و کمبود بودجه عملا در مدارس منجر به تجهیز برخی کلاس ها به ویدئو پروژکتور، راه اندازی یک کلاس دارای چند دستگاه رایانه و الحاق دروس آموزش مبانی استفاده از رایانه مثل آموزش WORLD و POWER POINT و غیره شده است که در برابر دانشی که نسل جدید به طور خود انگیخته کسب می کنند، خنده دار است. 
کمبود بودجه برای هوشمندسازی مدارس مساله ای است که منجر به تقاضای کمک مالی مدیران مدارس از والدین برای تامین بودجه تجهیز مدارس شد. به این ترتیب برخی انجمن های اولیا مربیان خود انگیخته برای هوشمند سازی مدارس اقدام کردند و اجرای یکپارچه هوشمندسازی مدارس اکنون به طرحی پراکنده تبدیل شده که بنا به توان و خواسته والدین دانش آموزان در دستور کار مدارس قرار می گیرد یا نمی گیرد. البته آموزش وپرورش نیز اعلام کرد که این مساله دلبخواهی است و الزامی برای پرداخت این هزینه از سوی والدین وجود ندارد. 

 دلایل کندی هوشمندسازی مدارس
در نهایت توقف و بی برنامگی روند هوشمند سازی مدارس منجر به اعتراض نمایندگان نسبت به عملکرد ضعیف وزیر آموزش پرورش شد. رییس مرکز برنامه ریزی منابع انسانی و فناوری اطلاعات آموزش و پرورش در واکنش به این اعتراض با اعلام اینکه هوشمندسازی مدارس متوقف نشده است گفت: به واسطه محدودیت های موجود و کمبود اعتبار روند آن کند شده است.
وی گفت: هوشمندسازی باید به عنوان یک بسته آموزشی شامل آموزش معلمان، تهیه محتوا، تهیه بسته تکنولوژی، تهیه تجهیزات سخت افزاری، شبکه اینترانت اجرا شود از همین رو درصددیم با همکاری وزارت ارتباطات مدارس را در قالب این بسته های آموزشی هوشمندسازی کنیم. 
خسرو نظری افزود: در تلاشیم با اعتبارات اختصاص داده شده آموزش و پرورش و همچنین بودجه ای که سازمان فناوری و وزارت ارتباطات در اختیار ما قرار می دهند طرح هوشمندسازی مدارس را در سطح کمی و کیفی توسعه دهیم. 
رییس مرکز برنامه ریزی منابع انسانی و فناوری اطلاعات آموزش و پرورش با بیان اینکه آموزش و پرورش در تلاش است تفاهم نامه ای را با وزارت ارتباطات به امضا برساند گفت: امسال بر اساس برنامه پنجم توسعه و میزان اعتباری که در اختیار ما قرار می گیرد هوشمندسازی مدارس را همچنان ادامه می دهیم و هیچگاه درصدد توقف این طرح نبوده ایم. 
وی گفت: ما معتقدیم که هوشمندسازی باید در قالب یک طرح جامع باشد و اجرای ناقص این طرح نمی تواند ما را به نتیجه مطلوب و مورد نظر در اهداف تعریف شده هوشمندسازی مدارس برساند. 
وی درباره اینکه آیا آموزش و پرورش دستورالعملی مبنی بر دریافت پول برای هوشمندسازی از والدین صادر نکرده است گفت: چنین دستورالعملی صادر نشده است. مدیران به صورت اجباری حق دریافت هیچگونه وجهی برای هوشمندسازی از والدین را ندارند و اولیا به صورت داوطلبانه و مشارکتی می توانند به مدارس کمک کنند. 

 دانش آموزان در پیش و آموزش پرورش در پی
اما سوی دیگر این ماجرا دانش آموزانی قرار دارند که منتظر نظام آموزشی کرخت و کند نسبت به تحولات روز نمانده و با وجود گسترش روزافزون دسترسی به وسایل دیجیتال و بازار متنوعی که پدید آمده به سرعت با ابزارهای نوین و کاربری آن روی آورده اند. این در حالیست که شبکه ملی مدارس به دلیل کمبود جذابیت نتوانسته دانش آموزان را به خود جذب کند چراکه شبکه های اجتماعی با امکانات و جذابیت های متنوع، کودکان و نوجوانان را به خود جذب کرده و گوی سبقت را از نظام آموزشی با فاصله ای زیاد ربوده اند. 

 شبکه اجتماعی دانش آموزان
شاید به دلیل وجود همین دغدغه است که معاون پرورشی و فرهنگی وزیر آموزش و پرورش اخیرا اعلام کرد: شبکه اجتماعی دانش آموزی پس از طی دوره آزمایشی به صورت ملی اجرا می شود و از این یافته های موفق ستاد همکاری های حوزه علمیه و آموزش و پرورش اجرایی خواهد شد. 
وی افزود: این شبکه اجتماعی به صورت کنترل شده دانش آموزان را به عضویت می پذیرد و بر فعالیت های آن ها نظارت دارد. 
کفاش گفت: برای تشکیل این شبکه اجتماعی ابتدا و در مرحله اول دانش آموزانی که در سطح کشور مقام ممتاز را کسب کردند کد دریافت می کنند و پس از ارزیابی دقیق طرح به صورت ملی این کار را برای دانش آموزان کشور انجام خواهیم داد. 
در شرایطی که دانش آموزان بی واسطه و بدون الزامی در شبکه های اجتماعی مثل فیس بوک، وایبر، واتس اپ، لاین وغیره پذیرفته می شوند، اجرای چنین شبکه اجتماعی چقدر می تواند در پذیرش دانش آموزان موفق باشد جای سوال دارد؟ 
اما آیا بهتر نیست وزارت آموزش و پرورش به جای اقدام به ایجاد پرهزینه و طولانی مدت شبکه اجتماعی دانش آموزی که قطعا از نظر جذابیت و کارایی به پای شبکه های موجود نخواهد رسید، روندی برای آگاهی رسانی به دانش آموزان و راهنمایی و هدایت این قشر درباره چگونگی حضور و استفاده از این وسایل ارتباطی و اشتراک گذاری اطلاعات تعریف کند که با زبان این قشر همخوانی داشته باشد و از بروز آسیب های ناشی از آمیزش این نسل با دنیای نوین ارتباطات بکاهد؟


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :