fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 53205
    تاریخ انتشار : 21 خرداد 1393 11:13
    تعداد بازدید : 1047

    گزارش اختصاصی فناوران از روز پیش جلسه WSIS+10

    اینترنت و پهن باند، همان سوال های قدیمی

    ده سال پس از اتمام اجلاس سران درباره جامعه اطلاعات که در دو فاز و در سال های 2003 و 2005 میلادی برگزار شد و نتیجه عملیاتی اش در 11 خط عمل، چشم اندازی پیش روی ذینفعان جامعه اطلاعات در پیگیری اهداف آن گذاشت، حالا جهان برای اجلاس سال 2015 آماده می شود. در این فضا، اجلاس سطح بالای دیگری به نام WSIS+10 به میزبانی اتحادیه جهانی مخابرات (ITU) از 10 تا 13 ژوئن در حال برگزاری است که در آن، با حضور هیات هایی متشکل از ذی نفعان جامعه اطلاعات از ملل مختلف، دستاورد کشورها در پیاده سازی خطوط عمل اجلاس WSIS بررسی می شود. همچنین ایجاد زمینه ای برای هماهنگی این ذی نفعان، از اهداف این اجلاس است.

    روز نهم ژوئن (دوشنبه گذشته) پیش جلسه این رویداد با برگزاری چندین نشست تخصصی شامل کارگاه های موضوعی و کارگاه های کشوری برگزار شد که در این روز، جمهوری اسلامی ایران نیز که با هیاتی متشکل از مقامات و کارشناسان دولت، بخش خصوصی، جامعه مدنی و روزنامه نگاران در این اجلاس شرکت کرده، دوکارگاه موضوعی برگزار کرد.
    در گزارشی که می خوانید، به بررسی موضوعات مطرح شده در تعدادی از این کارگاه ها پرداخته ایم.

     چالش های اکوسیستمی
    نخستین کارگاه موضوعی ایران در روز پیش جلسه با عنوان چالش های ایجاد یک اکوسیستم پهن باند در کشورهای در حال توسعه برگزار شد.
    هادی شاه حسینی، دبیر کمیته ملی جامعه اطلاعاتی ایران و مدیر دفتر همکاری های علمی و بین المللی دانشگاه علم وصنعت ایران به عنوان مدیر پنل این کارگاه با بیان اینکه پیاده سازی پهن باند به خوبی انجام نشده، بر ضرورت همکاری و هماهنگی تمامی بخش ها در اکوسیستم پهن باند کشورها تاکید کرد.
    محمد خوانساری، رییس پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران نیز در این نشست به موضوع تاثیر تحقیقات در ایجاد اکوسیستم پهن باند پرداخت.
    وی با بیان اینکه بر اساس گزارش بانک جهانی، چرخه پهن باند دارای 4 بخش زیرساخت، سرویس، کاربرد و کاربر است به تشریح اهداف تهیین شده از سوی کمیسیون جهانی اینترنت پرداخت.
    بر اساس این اهداف، تا سال 2015 تمامی کشورها باید دارای برنامه و استراتژی ملی پهن باند باشند یا این اهداف را در برنامه های توسعه ای خود بگنجانند، تا سال 2015 در کشورهای درحال توسعه پهن باند باید با کمتر از 5 درصد درآمد متوسط ماهیانه قابل دسترسی باشد، تا همین سال باید ۴۰ درصد خانه ها در کشورهای در حال توسعه به اینترنت پرسرعت دسترسی داشته باشندو در نهایت، تا سال ۲۰۱۵ کاربران اینترنت در جهان باید به ۶۰ درصد جمعیت کل جهان رسیده باشد و در واقع 50 درصد مردم کشورهای توسعه یافته و 15 درصد مردم کشورهای کمتر توسعه یافته تا سال 2015 باید به اینترنت دسترسی داشته باشند.
    به گفته وی، در مرکز تحقیقات مخابرات در بخش های مختلف اکوسیستم شامل کاربری، قانون گذاری و مسایل اقتصادی تحقیقات انجام می شود.
    همچنین احمد بید آبادی، رییس هیات مدیره شرکت پرورش داده ها در سخنانی با عنوان چالش های دسترسی به اینترنت پهن باند در ایران گفت: درایران اقدامات زیادی در حوزه توسعه فناوری اطلاعات انجام شده است البته چالش هایی نیز وجود دارد که از جمله می توان به نبود یک سازمان تنظیم مقررات قوی در این زمینه اشاره کرد؛ سازمانی که باعث سرمایه گذاری بیشتر بخش خصوصی در بخش اینترنت پهن باند شود.
    وی افزود: ثبات قوانین برای حداقل یک دوره 5 ساله از برنامه های مورد نیاز دیگر برای توسعه دسترسی به اینترنت پهن باند یا با سرعت بالا در ایران است.
    به گفته بید آبادی، زیر ساخت و لایه دسترسی نیازمند سرمایه گذاری زیادی است .
    وی نبود دانش بالا در حوزه فناوری اطلاعات درمیان کاربران ایرانی را یکی دیگر از چالش های توسعه این فناوری در کشور دانست و گفت: دراین زمینه باید آموزش های عمومی بیش از پیش صورت گیرد.
    آرش سلیمانی روزبهانی از ام تی ان ایرانسل نیز در این جلسه به موارد مرتبط با توسعه اینترنت پهن باند موبایل پرداخت.

     راهبری اینترنت، یک پیشنهاد تازه
    نشست دیگری که در این روز برگزار شد، راهبری اینترنت، چالش ها، موضوعات و نقش ها نام داشت و اگرچه جامعه جهانی موفق شده آیکان را به پذیرش نقش سایر ذینفعان مجبور کند، همچنان تلاش ها برای تثبیت جایگاه این نهاد و سایر نهادهای آمریکایی جریان دارد.
    یکی از سخنرانان این نشست، جورج سادووسکی (George Sadowsky)، عضو هیات مدیره آیکان بود.
    وی در ابتدا به بیان دوره های مختلف راهبری اینترنت پرداخت. به گفته وی، دوره 1990 تا 2002 را می توان دوره تجاری سازی اینترنت دانشت که قواعد کاری مناسب باعت رشد صنعت نام های دامنه شد. به گفته وی، از 2003 به بعد را نیز می توان دوره ورود دولت ها و توجه آنها به موضوع اینترنت دانست که در اجلاس WSIS نیز تجلی پیدا کرد.
    به گفته سادووسکی، دسترسی، تغییر تکنولوژی، موضوعات محیطی، توسعه ای و اقتصادی، استانداردها، مدیریت و هماهنگی، موضوعات سیاسی، حقوقی، فرهنگی و اجتماعی را موضوعات مهم اینترنت در زمان کنونی برشمرد و سپس به تشریح یک مدل پیشنهادی برای راهبری اینترنت پرداخت.
    وی با تاکید بر اینکه مسایل اینترنت فقط مرتبط با فناوری نیست، گفت: مسایل اینترنت را می توان به دو دسته تقسیم کرد؛ موضوعاتی که پیش از اینترنت وجود داشته و مسایلی که با تولد اینترنت، متولد شده است.
    وی برای مدیریت مسایلی که با ایجاد اینترنت به وجود آمده، از قبیل مدیریت نام ها و دامنه ها، عبارت Governance of the internet یا راهبری اینترنت را پیشنهاد کرد و از آن با عنوان Internet Administration نیز یاد کرد و گفت این بخش از مدیریت در نهادهایی مثل آیکان و IANA انجام می شود.
    وی بخش دیگر را مسایلی مثل حقوق بشر، هرزه نگاری کودکان، آزادی بیان عنوان کرد که پیش از اینترنت وجود داشته اما از اینترنت تاثیر گرفته است. بر اساس پیشنهاد وی، این بخش از راهبری اینترنت را می توان راهبری روی اینترنت (Governanve on the Internet) نامید که در این زمینه نهادهای بین المللی، ملی و منطقه ای می توانند فعال باشند. البته این موضوع نیازمند تعیین وظایف و مسوولیت ها و طبقه بندی مسایل دارد.
    ویلیام دریک (William j Drake) استاد دانشگاه زوریخ دیگر پنلیست این نشست بود.
    وی با بیان اینکه نگاه های نادرستی درباره راهبری اینترنت از پیش از WSIS وجود داشته که بر دستاوردهای این اجلاس تاثیر گذاشته است، توضیح داد: یکی از این نگاه ها قایل به اعمال هیچ مدیریتی بر اینترنت نیست و آن را در تضاد با ذات اینترنت می داند. نگاه دیگر شیفته آیکان است و می گوید که مدیریت اینترنت باید فقط در دست آیکان باشد و نگاه دیگر، با طرح این موضوع که اینترنت پدیده ای بین المللی است، خواهان قرار گرفتن مدیریت آن در دست کشورهاست. تلاقی این سه نگاه در WSIS باعث شد که غیر از آیکان، تمامی نهادهای غیر دولتی در فرایند راهبری اینترنت نادیده گرفته شود.

     معضلی جهانی و لاینحل به نام اسپم
    یکی از کارگاه های موضوعی در روز پیش جلسه اجلاس WSIS+10 به موضوع مقابله با اسپم اختصاص داشت و با این پرسش برگزار شد که هر کس چه نقشی در مقابله با این معضل می تواند ایفا کند؟
     از نکات قابل توجه در این نشست نگرانی جهانی از افزایش جهشی مشکل اسپم ها و مهم تر از آن تغییر کاربرد اسپم ها بود. اگرچه اکثر حضار به طرح مشکلات خود از بابت ناکارآمدی اقدامات برای مقابله با اسپم ها می گفتند ولی هیچ طرح و برنامه مشخصی برای ارایه در اجلاس وجود نداشت. به همین منظور حضار غالبا به دنبال بحث و تبادل نظر برای یافتن ایده های جدید و اقدامات کشورهای مختلف برای توقف پدیده اسپم ها بودند.
    از جمله مهم ترین نگرانی های بی پاسخ جهانی کارشناسان حاضر در اجلاس استفاده های روبه گسترش اسپم ها برای فیشینگ (سرقت اطلاعات و هویت کاربران) بود. ناتوانی در شناسایی عاملان ارسال اسپم ها از دیگر دغدغه های بی پاسخ جهانی است؛ چراکه ارسال کنندگان اسپم با تغییر تاکتیک ها و روش های کاری خود توانسته اند با قربانی گرفتن کامپیوتر سایر کاربران از آن برای ارسال انبوه اسپم و سرقت هویت سایر کاربران مراجعه کنند که این روش امکان شناسایی اسپمرها را با چالش های جدی و بی پاسخی مواجه کرده است.
    اما یکی از جالب ترین نکات در این نشست این بود که در 4 سال گذشته دنیا هنوز نتوانسته به تعریف واحد و جامعی از خود اسپم برسد. در حال حاضر موضوع تبلیغات و بازاریابی ها نیز در برخی نقاط به عنوان اسپم تلقی می شود در حالیکه تجار معتقدند در حال استفاده از ابزار اینترنت و ایمیل برای تجارت هستند.

     تداوم شکاف دیجیتال
    یکی از مهم ترین نگرانی های جهانی از آغاز موضوع اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی در سال 2003 عقب ماندن برخی کشورها از قافله جهانی و ظهور پدیده ای به نام شکاف دیجیتال بود. این موضوع یکی دیگر از مسایل مورد توجه در اجلاس WSIS+10 است.
    گزارش ها حکایت از آن دارد که همچنان برخی از کشورها به علت فقر مانع توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشورهای خود می شوند. موضوعی که شکاف میان کشورهای پیشرفته و کمتر توسعه یافته را بیش از پیش کرده و حالا و ده سال بعد از اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی بیشتر در حال نمایان شدن است.
    به اعتقاد کارشناسان عوامل اقتصادی همچنان بر عقب ماندگی کشورها در توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات و استفاده از برخی فناوری های نوین در این عرصه سایه افکنده است. پرسش کلیدی در نشست مذکور این بود که چگونه باید جلوی افزایش این شکاف را گرفت و به این چالش پاسخ مناسب داد؟
    کارشناسان معتقدند از آنجا که دولت ها توانایی اقتصادی لازم در این عرصه را ندارند و یا اولویت های مهم تری از فناوری اطلاعات و ارتباطات را برای خود برگزیده اند، از این رو روش هایی همچون دریافت کمک های جهانی و زمینه سازی برای ورود بازیگران جدید به این عرصه و در راس آنها بخش خصوصی به عنوان مهم ترین جایگزین ها مطرح شد.

     راهبری اینترنت همچنان چالش برانگیز
    یکی از بحث برانگیزترین مسایل مطرح شده در نخستین اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی موضوع راهبری اینترنت بود. این موضوع به رغم مخالفت آمریکا که راهبری اینترنت را حق غیر قابل بحث و طبیعی خود می دانست، با توجهی جهانی مواجه شد و مقرر شد بررسی ها و اقداماتی در خصوص خروج راهبری اینترنت از آمریکا و اتخاذ شیوه ای برای مدیریت و راهبری جهانی اینترنت فراهم شود.
    حالا بعد از ده سال این موضوع نه تنها به راهکارهای قطعی و روشن نرسیده بلکه با پیچیدگی های بیشتری نیز مواجه شده است.
    یکی از مهم ترین مسایل مبتلا به در خصوص راهبری اینترنت به تعدد بازیگران در این عرصه مربوط می شود که همچنان مانعی برای پیشبرد این مساله است.
    در این نشست بر این نکته تاکید شد که با توجه به آنکه دولت آمریکا با ابلاغ قوانین مربوط به بی طرفی اینترنت در این کشور رسما مسوولیت خود را از اینترنت برداشت، حالا این پرسش را ایجاد کرده که این مسوولیت به کجا و چه کسانی واگذار شده است؟ آیا آنها قدرت کافی برای این کار را دارند؟ موضوع دیگر آنکه اختیارات آنها بیشتر داخلی است و حال آنکه با واگذاری چنین مسوولیتی این پرسش نیز مطرح است که آیا آنها اختیارات خارج از حیطه کاری خود را نیز دارند؟
    به نظر می رسد آمریکا برای کاهش فشارهای جهانی از یکسو و ایجاد پیچیدگی های جدید در فرایند بررسی راهبری اینترنت، اقدام به تصویب قانون بی طرفی اینترنت کرده است. موضوعی که حتی تعجب و اعتراض شرکت هایی بزرگ آمریکایی همچون گوگل و فیس بوک را نیز به دنبال داشت.

     چالش تفاوت دیدگاه ها در راهبری اینترنت
    علاوه بر وجود بازیگران متعدد، مشکل دیگر در خصوص کندی پیشرفت ها در مقوله راهبری اینترنت به همزبان نبودن دیدگاه ها و رویکردهای طرفین ذینفع مربوط است. گفته می شود این اختلاف سطح شبیه این است که به یک برنامه نویس کامپیوتر کتاب حقوق بدهیم وبخواهیم نظرات خود را بیان کند و از سوی دیگر به یک حقوقدان، کتاب برنامه نویسی کامپیوتر داده و خواسته شود که او هم نظرات خود را بگوید.
    به اعتقاد حضار امروزه مساله راهبری اینترنت و تعدد بازیگران به مثال چند آشپز و یک غذا تبدیل شده که در نهایت مشخص نیست چه سرانجامی خواهد داشت.

     مردم بازیگر جدید دنیای اینترنت
    از دیگر نکات جالب توجه در نشست راهبری اینترنت در اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی (WSIS+10) ورود بی سابقه بازیگرانی جدید به نام مردم به عرصه اینترنت بود. به اعتقاد حضار امروز مردم نیز به راحتی از کنار اینترنت و مسایل مربوط به آن نگذشته و این روزها شاهد حتی وقوع تظاهرات های مختلف در سراسر دنیا در اعتراض به چالش ها و موانع ایجاد شده در آن هستیم.
    اعتراضات اخیر در آمریکا به تغییر سیاست ها درباره بی طرفی اینترنت نیز گواهی بر این مساله است که مردم به عنوان بازیگرانی قدرتمند در حال ورود به عرصه راهبری اینترنت و مسایل مرتبط باآن هستند.
    از این رو در حوزه ملی و بین المللی شاهد ورود و خواست مردم در تنظیم مسایل مربوط به اینترنت هستیم.

     تحمیل مسوولیت های بیشتر به کاربران اینترنت
    یکی از دیگر موضوعات جالب توجه در این نشست به تحمیل برخی مسوولیت ها به کاربران اینترنت مربوط می شد. یکی از مدیران نشست این پرسش را مطرح کرد که ما در کشور خود مشکلاتی در حوزه اینترنت داریم، حال این مسایل را به کجا باید منتقل کنیم؟ وی در پاسخ گفت: واقعیت آن است که اینترنت امروزه پرسش های زیادی را ایجاد کرده و کمتر نهادی مسوولیت برخی مسایل به ویژه در حوزه های امنیتی را می پذیرد.
    از این رو همانطور که مسوولیت امنیت بسیاری از چیزها همچون خانه، ماشین و ... به خود مردم سپرده شده و از آنها خواسته می شود که با تدابیر امنیتی همچون انواع قفل ها از اموال خود محافظت کنند، رفته رفته بسیاری از مسوولیت های اینترنتی نیز در حال تحمیل به کاربران اینترنت است. به همین منظور دولت ها دایماً به کاربران توصیه های متعدد می کنند که برای پیشگیری از هک نشدن، ویروسی نشدن و از دست ندادن اطلاعات همواره باید اقدامات بیشتری به عمل آورند.
    این موارد نیز از جمله مسایل لاینحل و البته جدید هستند، اگرچه در برخی موارد همچون انواع جرایم سازمان یافته اقداماتی در عرصه جهانی در حال انجام است، اما در عین حال مسایل و مسوولیت های بیشتری به آهستگی در حال انتقال به کاربران اینترنت است.

     پشت درهای بسته
    اما مهم ترین اتفاق این روز، نه در جلسات عمومی و کارگاه های کشوری و موضوعی، که پشت درهای بسته و با حضور نمایندگان کشورها رخ داد؛ جایی که بحث برسر اسناد بیانیه و چشم انداز و خطوط عمل یازده گانه در جریان بود. موضوعی که در روزهای آینده از آن بیشتر خواهیم گفت. در مذاکرات این اسناد موضوعاتی مانند اثر به وجود آمدن فناوری های جدید بر توسعه خطوط عمل جامعه اطلاعات و نیاز به ایجاد خط عمل جدید یا بازنگری در خطوط عمل پیشین مورد توجه قرار گرفته است.
    در سند بیانیه دستاوردهای کشورهای مختلف در عرصه جامعه اطلاعاتی در طول 10 سال گذشته بیان شده است و سند چشم انداز سند دومی است که ناظر بر چشم اندازهای فعالیت جامعه اطلاعات در آینده است.



    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :