آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 75581
تاریخ انتشار : 9 خرداد 1394 12:7
تعداد بازدید : 8756

پیشگیری بهتر از درمان است، باور کنیم

شبنم کهن چی- شایعه، ویروسی ست که می تواند به سرعت آلوده مان کند و سرعت این آلودگی امروز با وجود رسانه های اجتماعی سرعت بیشتری پیدا کرده است. اما راهی برای متوقف کردنش نیز وجود دارد و آن اطلاع رسانی و پاسخگویی به موقع است. اطلاع رسانی صحیح با همان سرعتی که شایعه دارد، می تواند پیش تازد. اما اینجا، در ایران یک مشکل بزرگ وجود دارد؛ مدیران و مسوولان بیش از آنکه به اطلاع رسانی، پاسخ گویی و شفاف سازی معتقد باشند، باورشان این است که باید دور بخوابند و خواب آشفته نبینند، سکوت کنند و هنگام مواجهه با سوالات آنقدر پاسخ را پیچ دهند که از تحلیل اش هم هیچ چیز دستگیر مخاطب نشود. این شیوه در دنیای امروز که رسانه ها چند صدایی شدند و دیگر تنها منبع، رسانه های تک صدا مانند تلویزیون و رادیو و روزنامه ها نیست، شیوه نادرستی است که می تواند آنها را در جایگاهی بنشاند که شایسته شان نیست. امروز سکوت در مقابل سوالات خبرنگاران و کاربران رسانه های اجتماعی به خصوص هنگامی که به عنوان یک فرد حقوقی در رسانه های اجتماعی حضور داریم، آسیب بزرگ تری نسبت به چند سال پیش به یک مجموعه وارد می کند.

 اما اینجا کشوری ست که مسوولان و مدیرانش همیشه حرف هایی برای نگفتن دارند، همه سوال ها را خطرناک و سیاسی می دانند و همه شفاف سازی ها را به ضرر مجموعه شان می دانند. در حالی که مخاطبان حتی اگر آنچه می شنوند باب میل شان نباشد، دوست دارند با آنها صادقانه رفتار شود و تنها در این صورت است که اعتمادشان جلب می شود. شکی نیست که همه جا حرف هایی برای نگفتن وجود دارد، ممکن است بنا بر مقتضیات خاصی عده ای مجبور باشند همراه با جریانی پیش روند که توضیح دادنش برای عموم مردم سخت باشد. اما از آنجا که دانستن حق مردم است، باید راهی برای ارایه اطلاعات کلی و حداقلی یافت. شیوه مرسوم در ایران، ممنوع قلمداد کردن پاسخ دادن به هر سوالی است و در عوض ارسال جوابیه است. یعنی همان اطلاعاتی که می شد هنگام سوال پرسیدن ارایه کرد را می توان در جوابیه هایی که بعد از انتشار اخبار و گزارش ارسال می شود، یافت. برخی پا از این هم فراتر می گذارند، فقط با مخاطبان شان حرف می زنند و رسانه ها را حذف می کنند. در حالی که رسانه ها واسط آنها و مخاطبانشان هستند، در پاسخ به انتقادات رسانه ها که مخاطبانشان آنها را می خوانند، مستقیم با مخاطبانشان وارد گفت وگو می شوند و باز هم از شفاف سازی و پاسخگویی و رفع سوتفاهم با رسانه ها پرهیز می کنند.
اینجا جمله «پیشگیری بهتر از درمان است»، جمله زیبایی است که در متون سخنرانی ها به کار می رود. اما بهتر است شیوه ارتباطات و پاسخگویی ها را تغییر دهیم و باور کنیم سوالی که رسانه ها را به خود مشغول می کند، برآمده از سوالی است که اذهان عمومی را درگیر خود کرده است. اگر به موقع پاسخگو باشیم، حتی در حد چند جمله کوتاه، بهتر از تلاش گسترده برای تغییر ذهنیت جامعه بعد از ابتلا به شایعه است.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :