آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 84947
تاریخ انتشار : 18 مهر 1394 10:51
تعداد بازدید : 754

موتورهای جست وجو حافظه مان را می کشند

گزارش اخیر شرکت امنیت سایبر کسپرسکی حاکی از آن است که قابلیت یافتن جواب سوال ها روی موتورهای جست وجو مثل گوگل، خاطرات مان را می کشد.

QZ- این روزها دنیا در زیر انگشتان ما قرار دارند و با فشار انگشت می توانیم بایت ها داده مصرف کنیم و گاهی آنقدر از کلید واژه اصلی مان دور می شویم که به یادآوردن آن واژه هم برای مان سخت می شود. همین امر در فضای فیزیکی کسانی که ساعت ها پای اینترنت می نشینند و جست و جو می کنند نیز رسوخ کرده و گاه پیش می آید که به یاد می آوریم که می خواستیم کاری را انجام دهیم، اما دقیقا اتفاقات بعد از آن را از یاد می بریم و به خاطر نمی آوریم که بعد از آن چه کاری انجام دادیم. در واقع موتورهای جست وجویی مثل گوگل، فقط جرقه های کوچک ذهن مان را برای چند ثانیه روشن می کنند ولی این جرقه ها و اطلاعات حاوی آن مدت زمان زیادی در ذهن مان نمی ماند. به بیان دیگر، موتورهای جست وجوگر مغزمان را شبیه به مغز ماهی که فقط چند ثانیه اطلاعات را نگه می دارد، کرده است. 
شرکت کسپرسکی برای رسیدن به این نتایج از اروپایی ها نظرسنجی کرده است. در این نظرسنجی، یک سوم افراد یا 36 درصد اعلام کرده اند که قبل از اینکه تلاش کنند چیزی را به یاد بیاورند، شروع به جست وجوی آنلاین آن می کنند. 24 درصد نیز ادعا کرده اند که بعد از اینکه کلید واژه ای را جست وجو می کنند و اطلاعات مربوط به آن را می خوانند، خیلی زود اطلاعات را فراموش می کنند. این مطالعه توسط شرکت بریتانیایی تحقیقات بازار با نام Opinion Matters انجام شده است و روی 6 هزار مرد و زن بالای 16 سال بریتانیایی، فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، اسپانیایی و لوکرامبورگ اوایل امسال میلادی و با هدف تاثیر فناوری ها روی حافظه انسان انجام شده است. 
دکتر ماریا ویمبر، روانشناس دانشگاه بیرمینگام در این باره می گوید: جست وجوی اطلاعات در فضای آنلاین، آن هم به جای اینکه اطلاعات مغز خودمان را فراخوانی کنیم، ما را به متفکرانی سطحی تبدیل کرده است. 
وی همچنین افزود: تکرار غیرفعال و منفعل اطلاعات، ثبت حافظه بلند مدت و قابل اطمینانی را برای ما ایجاد نمی کند. در واقع، این اطلاعات همانند سیستم کامپیوتری، به صورت بسیار موقتی روی حافظه کوتاه مدت ما (و در کامپیوتر حافظه کوتاه مدت ROM) ذخیره می کند و دیگر وارد حافظه بلندمدت مان نمی شود. در نتیجه در بازیابی و فراخوانی اطلاعات از مغز دچار مشکل می شویم. 
به گفته محققان، بیشتر چیزهای کوچکی که به صورت پراکنده در فضای آنلاین جست وجو می کنیم مثل آدرس یک رستوران یا نام ورزشکاری که در جام جهانی برنده شده را فراموش می کنیم. 
آنها معتقدند که اتکای ما به فناوری، توانایی ما برای یادآوری اطلاعات از زندگی روزمره مان را از ما می گیرد. 
در این تحقیق، مشخص شد که اکثر والدینی که در این مطالعه علمی شرکت کرده بودند، شماره تلفن مدرسه فرزندشان را حفظ نبودند و بیش از نیمی از آنها هم نمی توانستند شماره تلفن همراه فرزندشان را به یاد بیاورند و اکثر آنها زمانی شماره را به یاد می آوردند که نگاه کوتاهی به گوشی موبایل خود می انداختند. 
همین امر به خوبی نشان می دهد که چرا وقتی افراد موبایل یا ابزار همراه و متصل به اینترنت خود را گم می کنند، احساس خیلی بد و وحشت و نگرانی می کنند. زیرا آنها حتی دیگر قادر به یادآوری اطلاعات روزمره خود نیستند. چون این گوشی ها و ابزارهای شان هستند که اطلاعات آنها را به جای خودشان به خاطر می سپارند. 
بزرگسالانی که در بریتانیا در این تحقیق شرکت کردند، ۴۵ درصد آنها شماره تلفن زمان 10 سالگی را به خاطر داشتند، اما تنها ۲۹ درصد این افراد شماره تلفن بچه هایشان را به یاد داشتند و ۴۳ درصد شماره تلفن محل کار خود را می دانستند. قابلیت به یاد داشتن شماره تلفن شریک زندگی در بریتانیا بسیار کمتر از سایر کشورهای اروپایی حاضر در این تحقیق بود. در بریتانیا تنها ۵۱ درصد شماره تلفن شریک زندگی خود را به یاد داشتند که این رقم در ایتالیا ۸۰ درصد است.
تحقیقات این شرکت نشان می دهد که مردم به استفاده از تجهیزات کامپیوتری به عنوان «امتداد» مغزشان عادت کرده اند. این شرکت به افزایش آنچه «فراموشی دیجیتال» خوانده اشاره کرده که در آن مردم آماده هستند تا اطلاعات مهمی را که می توان از یک دستگاه دیجیتال بلافاصله دریافت کرد، فراموش کنند.
این تحقیق به این هم اشاره می کند که به علاوه ذخیره اطلاعات، این عادت هم شکل گرفته که خاطرات شخصی در قالب دیجیتال حفظ شوند. تصاویر لحظات مهم و به یاد ماندنی ممکن است تنها در تلفن های افراد ذخیره شوند که خطر سرقت یا گم شدن را به همراه دارند.
دکتر ویمبر می گوید: این خطر وجود دارد که حفظ و ثبت اطلاعات روی دستگاه های دیجیتال ممکن است باعث شود این اطلاعات در حافظه طولانی مدت ثبت نشوند و باعث شوند تا رویدادی را آنگونه که اتفاق افتاده به یاد نداشته باشیم.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :