مدتي است كه بسياري از جوانان و نوجوانان در سراسر دنيا، اوقات فراغت خود را در گيمنتها ميگذرانند. در كشور ما نيز متناسب با ورود فناوريهاي نوين، اين پديده در چند سال اخير گسترش يافته و تعداد گيمنتها به صورت تصاعدي رو به افزايش گذاشته و گيم و بازي به صورت يك موضوع جدي براي پر كردن اوقات فراغت جوانان و نوجوانان درآمده است. گيم نت محلي است كه تعدادي رايانه متصل شده به هم در آن مكان وجود دارد و كاربران ميتوانند در آنجا به صورت انفرادي و يا گروهي بازي كنند. همچنين ميتوانند به صورت محلي به هم متصل شده و يا در سطح جهاني از طريق اينترنت پرسرعت با افراد و يا گروههاي ديگر و در محلي ديگر بازي كنند. به همين خاطر هر روز فرصتهاي جديدي در اين زمينه به وجود ميآيد و اشتياق جوانان و نوجوانان را كه طالب تنوع هستند، افزايش ميدهد.
اداره يك گيمنت كار دشواري است و نياز به تخصص در زمينه رايانه دارد تا بتواند هم از نظر سختافزاري و هم نرمافزاري، سيستمها را طوري نصب كند كه آن گيمنت از نظر كيفيت شبكه داخلي وضع خوبي داشته باشد.
بازيهاي رايانهاي امروزه از سوي شركتهاي سازنده آن براي گروههاي مختلف سني طراحي و به بازار عرضه شده است. هر كدام از اين بازيها متناسب با سن علاقهمندان، آرم و نشانههاي خاصي دارد كه از كودكان سه ساله تا گروههاي بالاي 17 سال را دربر ميگيرد. وقتي با نوجوانان علاقهمند به اين بازيها صحبت ميكنيم، درصد زيادي از آنها بر اين نكته تاكيد ميكنند كه خانوادههايشان بيآنكه اطلاعات و آگاهي كافي از اين بازيها و محاسن و معايب آن داشته باشند، با اين گونه سرگرميها مخالفت ميكنند و بر اين باورند كه اعتياد به بازيهاي رايانهاي، بچههايشان را از درس و مدرسه عقب مياندازد.
اينترنت و رايانه همانند بسياري ديگر از مظاهر تكنولوژي، بيسروصدا وارد كشور شده و در مدت كوتاهي چنان فراگير شد كه امروزه يكي از ملزومات ضروري در هر خانوادهاي به حساب ميآيد.
به نظر ميرسد سرعت توسعه گيمنتها و بازيهاي رايانهاي آن قدر زياد است كه دولت نيازمند برخورد منطقي با آنهاست. از هم اكنون بازيهاي رايانهاي بر خط «on-line» رواج زيادي يافته است و هر جاي دنيا، اعم از شهر و روستا كه يك خط تلفن برقرار باشد و حتي بدون سيم، امكان ارتباط با گيمنتها نيز وجود دارد و بازيهاي روي خط به سرعت رو به افزايش است. زندگي در هزاره سوم و عصر اطلاعات، متفاوت با زندگي عادي دهههاي گذشته است. در كشور ما نيز در چشمانداز برنامه بيست ساله نظام و چشمانداز برنامه توسعه پنج ساله چهارم كشور، دانايي محوري، اصل اساسي شمرده شده است.
بحث اصلي اين است كه چگونه ميتوان راهكاري مناسب، به دور از برخورد يكسويه، براي اين پديده درنظر گرفت.
بهتر است حال كه خطوط پرسرعت اينترنت در كشور وجود ندارد و امكان بازي روي خط محدود است و جوانان و نوجوانان اشتياق دارند در گيمنتها حضور يابند، اما هدايت درست آنها از پتانسيلي كه ميتواند فرصت تلقي شود، استفاده كنيم و اين مراكز را به مراكز آموزشي و تفريحي مبدل كنيم. تهيه قوانين، مقررات و حمايتهاي مناسب از طرف دولت، ميتواند به گسترش منطقي اين مراكز كمك كند.
نظر خواهی
